Paradies Hölle بهشت دوزخ

Paradies Hölleبهشت دوزخ
روزی که آشکار و کار بسیار سخت و هولناک می‌شود و آنان را به سجده فرا می‌خوانند، اما توان سجده کردن ندارند. (42)يَومَ يُكشَفُ عَن ساقٍ وَيُدعَونَ إِلَى السُّجودِ فَلا يَستَطيعونَ68:42
چشمانشان فرو افتاده است و خواری آنان را فرا می‌گیرد، در حالی که وقتی سالم و تندرست بودند، به سجده فراخوانده می‌شدند. (43)خاشِعَةً أَبصارُهُم تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ ۖ وَقَد كانوا يُدعَونَ إِلَى السُّجودِ وَهُم سالِمونَ68:43
مرا با آن تکذیب‌کنندگانِ برخوردار از نعمت واگذار و اندکی به آنان مهلت بده. (11)وَذَرني وَالمُكَذِّبينَ أُولِي النَّعمَةِ وَمَهِّلهُم قَليلًا73:11
بی‌تردید نزد ما زنجیرهای سنگین و دوزخی سوزان است. (12)إِنَّ لَدَينا أَنكالًا وَجَحيمًا73:12
و خوراکی گلوگیر و عذابی دردناک. (13)وَطَعامًا ذا غُصَّةٍ وَعَذابًا أَليمًا73:13
روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درمی‌آیند و کوه‌ها به توده‌ای از شنِ روان و پراکنده تبدیل می‌شوند. (14)يَومَ تَرجُفُ الأَرضُ وَالجِبالُ وَكانَتِ الجِبالُ كَثيبًا مَهيلًا73:14
چنین نیست؛ هنگامی که زمین به‌کلی درهم کوبیده و خرد شود، آن‌هم کوبیدنی پیاپی و کامل. (21)كَلّا إِذا دُكَّتِ الأَرضُ دَكًّا دَكًّا89:21
و پروردگارت آمد و فرشتگان صف‌درصف حاضر شدند. (22)وَجاءَ رَبُّكَ وَالمَلَكُ صَفًّا صَفًّا89:22
در آن روز جهنم آورده می‌شود؛ در آن روز انسان پند می‌گیرد، اما این پند گرفتن کجا برای او سودمند است؟ (23)وَجِيءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسانُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ89:23
می‌گوید: ای کاش برای زندگی‌ام پیش‌تر کاری انجام داده بودم. (24)يَقولُ يا لَيتَني قَدَّمتُ لِحَياتي89:24
پس در آن روز، هیچ‌کس مانند عذاب‌کردن الله عذاب نمی‌کند. (25)فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ89:25
و هیچ‌کس مانند الله به بند نمی‌کشد. (26)وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ89:26
پس اگر کفر بورزید، چگونه خود را از روزی که کودکان را سپیدمو می‌کند حفظ خواهید کرد؟ (17)فَكَيفَ تَتَّقونَ إِن كَفَرتُم يَومًا يَجعَلُ الوِلدانَ شيبًا73:17
آسمان به سبب آن از هم می‌شکافد؛ وعده‌اش قطعاً تحقق می‌یابد. (18)السَّماءُ مُنفَطِرٌ بِهِ ۚ كانَ وَعدُهُ مَفعولًا73:18
پس آنگاه که در صور دمیده شود. (8)فَإِذا نُقِرَ فِي النّاقورِ74:8
پس آن روز، روزی سخت و دشوار خواهد بود.(9)فَذٰلِكَ يَومَئِذٍ يَومٌ عَسيرٌ74:9
برای کافران آسان نخواهد بود. (10)عَلَى الكافِرينَ غَيرُ يَسيرٍ74:10
او را در سَقَر می‌سوزانم. (26)سَأُصليهِ سَقَرَ74:26
و تو چه می‌دانی که سقر چیست؟ (27)وَما أَدراكَ ما سَقَرُ74:27
نه چیزی را باقی می‌گذارد و نه چیزی را رها می‌کند. (28)لا تُبقي وَلا تَذَرُ74:28
پوست انسان‌ها را می‌سوزاند و سیاه می‌کند. (29)لَوّاحَةٌ لِلبَشَرِ74:29
بر آن نوزده نگهبان گماشته شده‌اند. (30)عَلَيها تِسعَةَ عَشَرَ74:30
هر انسانی در گروِ کارهایی است که انجام داده است. (38)كُلُّ نَفسٍ بِما كَسَبَت رَهينَةٌ74:38
مگر یارانِ دستِ راست. (39)إِلّا أَصحابَ اليَمينِ74:39
در باغ‌های بهشتی، از یکدیگر پرس‌وجو می‌کنند. (40)في جَنّاتٍ يَتَساءَلونَ74:40
دربارهٔ گناهکاران. (41)عَنِ المُجرِمينَ74:41
چه چیزی شما را به سَقَر درآورد؟ (42)ما سَلَكَكُم في سَقَرَ74:42
گفتند ما از نمازگزاران نبودیم. (43)قالوا لَم نَكُ مِنَ المُصَلّينَ74:43
و به نیازمندان غذا نمی‌دادیم. (44)وَلَم نَكُ نُطعِمُ المِسكينَ74:44
و ما همراه با یاوه‌گویان به یاوه‌گویی می‌پرداختیم. (45)وَكُنّا نَخوضُ مَعَ الخائِضينَ74:45
و ما روز جزا را دروغ می‌پنداشتیم. (46)وَكُنّا نُكَذِّبُ بِيَومِ الدّينِ74:46
تا آن‌که یقین به سراغمان آمد. (47)حَتّىٰ أَتانَا اليَقينُ74:47
پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان هیچ سودی به حالشان نخواهد داشت. (48)فَما تَنفَعُهُم شَفاعَةُ الشّافِعينَ74:48
و آنگاه که دوزخ به‌شدت افروخته شود. (12)وَإِذَا الجَحيمُ سُعِّرَت81:12
و هنگامی که بهشت نزدیک آورده شود. (13)وَإِذَا الجَنَّةُ أُزلِفَت81:13
بی‌تردید نیکوکاران در نعمت و آسایش‌اند. (13)إِنَّ الأَبرارَ لَفي نَعيمٍ82:13
و بی‌گمان بدکاران در آتش سوزان دوزخ‌اند. (14)وَإِنَّ الفُجّارَ لَفي جَحيمٍ82:14
آنان در روز جزا در آن دوزخ خواهند سوخت. (15)يَصلَونَها يَومَ الدّينِ82:15
و آنان هرگز از آن دور و غایب نخواهند بود. (16)وَما هُم عَنها بِغائِبينَ82:16
آن‌که در آتش بزرگ درمی‌آید. (12)الَّذي يَصلَى النّارَ الكُبرىٰ87:12
سپس در آنجا نه می‌میرد و نه زندگی می‌کند. (13)ثُمَّ لا يَموتُ فيها وَلا يَحيىٰ87:13

 

Nach oben scrollen