| Paradies Hölle | بهشت دوزخ |
86 کوبندهٔ شبانه چیست؟ | ||
| سوگند به آسمان و آن کوبنده شبانه. (1) | وَالسَّماءِ وَالطّارِقِ | 86:1 |
| و چه چیز تو را آگاه کرد که کوبندهٔ شبانه چیست؟ (2) | وَما أَدراكَ مَا الطّارِقُ | 86:2 |
| آن ستاره درخشان و شکافنده تاریکی. (3) | النَّجمُ الثّاقِبُ | 86:3 |
90 آتشی سخت بسته و فروبسته/زمین به‌سرعت از روی آنان شکافته می‌شود/ | ||
| سپس از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به شکیبایی سفارش کرده‌اند و یکدیگر را به مهربانی و رحمت سفارش کرده‌اند. (17) | ثُمَّ كانَ مِنَ الَّذينَ آمَنوا وَتَواصَوا بِالصَّبرِ وَتَواصَوا بِالمَرحَمَةِ | 90:17 |
| آنان یارانِ سمت راست‌اند. ( 18) | أُولٰئِكَ أَصحابُ المَيمَنَةِ | 90:18 |
| و کسانی که آیات ما را انکار کرده‌اند، یارانِ سمت چپ‌اند. (19) | وَالَّذينَ كَفَروا بِآياتِنا هُم أَصحابُ المَشأَمَةِ | 90:19 |
| بر آنان آتشی سخت بسته و فروبسته است. (20) | عَلَيهِم نارٌ مُؤصَدَةٌ | 90:20 |
50 دو فرشته دریافت‌کننده/بی‌هوشی و سختی مرگ | ||
| آنگاه که دو فرشته دریافت‌کننده، یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ، نشسته‌اند و اعمال او را ثبت می‌کنند. (17) | إِذ يَتَلَقَّى المُتَلَقِّيانِ عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعيدٌ | 50:17 |
| انسان هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد، مگر آنکه نزد او نگهبانی آماده برای ثبت آن حضور دارد. (18) | ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقيبٌ عَتيدٌ | 50:18 |
| و بی‌هوشی و سختی مرگ به‌حق فرا می‌رسد؛ این همان چیزی است که همیشه از آن می‌گریختی. (19) | وَجاءَت سَكرَةُ المَوتِ بِالحَقِّ ۖ ذٰلِكَ ما كُنتَ مِنهُ تَحيدُ | 50:19 |
| و در شیپور دمیده می‌شود؛ آن روز، روز تحقق وعده عذاب است. (20) | وَنُفِخَ فِي الصّورِ ۚ ذٰلِكَ يَومُ الوَعيدِ | 50:20 |
| و در زمین آخرت، هر انسانی در حالی می‌آید که همراه او یک راننده و یک گواه است. (21) | وَجاءَت كُلُّ نَفسٍ مَعَها سائِقٌ وَشَهيدٌ | 50:21 |
| تو از این حقیقت در غفلت بودی؛ پس پرده‌ات را از برابر دیدگانت کنار زدیم و امروز نگاهت تیزبین است. (22) | لَقَد كُنتَ في غَفلَةٍ مِن هٰذا فَكَشَفنا عَنكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ اليَومَ حَديدٌ | 50:22 |
| همراه او می‌گوید: این همان کردار توست که نزد من آماده و حاضر است. (23) | وَقالَ قَرينُهُ هٰذا ما لَدَيَّ عَتيدٌ | 50:23 |
| به آن دو همراه فرمان می‌رسد: هر ناسپاسِ سرسخت را در جهنم بیفکنید، (24) | أَلقِيا في جَهَنَّمَ كُلَّ كَفّارٍ عَنيدٍ | 50:24 |
| همان کسی را که مانع خیر می‌شد، از حد می‌گذشت و در حقانیت شک داشت، (25) | مَنّاعٍ لِلخَيرِ مُعتَدٍ مُريبٍ | 50:25 |
| همان کسی را که در کنار الله معبود دیگری قرار داده بود؛ پس او را در عذاب سخت بیفکنید. (26) | الَّذي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا آخَرَ فَأَلقِياهُ فِي العَذابِ الشَّديدِ | 50:26 |
| رهبر دینی او می‌گوید: پروردگارا، من او را به سرکشی وادار نکردم؛ بلکه خودش در گمراهی دور و عمیقی بود. (27) | قالَ قَرينُهُ رَبَّنا ما أَطغَيتُهُ وَلٰكِن كانَ في ضَلالٍ بَعيدٍ | 50:27 |
| الله می‌فرماید: نزد من با یکدیگر مجادله نکنید؛ من پیش‌تر وعده عذاب را به شما داده بودم. (28) | قالَ لا تَختَصِموا لَدَيَّ وَقَد قَدَّمتُ إِلَيكُم بِالوَعيدِ | 50:28 |
| سخن نزد من تغییر نمی‌کند و من هرگز به بندگان ستمگر نیستم. (29) | ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَيَّ وَما أَنا بِظَلّامٍ لِلعَبيدِ | 50:29 |
| آن روز که به جهنم می‌گوییم: «آیا پر شده‌ای؟» و او می‌گوید: «آیا باز هم هست؟» (30) | يَومَ نَقولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امتَلَأتِ وَتَقولُ هَل مِن مَزيدٍ | 50:30 |
| و بهشت را به پرهیزگاران نزدیک می‌کنند؛ چندان دور نیست. (31) | وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ غَيرَ بَعيدٍ | 50:31 |
| این همان چیزی است که به هر توبه‌کننده و وفادار به فرمان الله وعده داده شده است؛ (32) | هٰذا ما توعَدونَ لِكُلِّ أَوّابٍ حَفيظٍ | 50:32 |
| همان کسی که در نهان از الله رحمان می‌ترسد و با دلی بازگشته به سوی او می‌آید. (33) | مَن خَشِيَ الرَّحمٰنَ بِالغَيبِ وَجاءَ بِقَلبٍ مُنيبٍ | 50:33 |
| با سلام و آرامش وارد بهشت شوید؛ این همان روز جاودانگی است. (34) | ادخُلوها بِسَلامٍ ۖ ذٰلِكَ يَومُ الخُلودِ | 50:34 |
| برای آنان در آنجا هر چه بخواهند فراهم است و نزد ما نعمت‌های بیشتری نیز هست. (35) | لَهُم ما يَشاءونَ فيها وَلَدَينا مَزيدٌ | 50:35 |
| و گوش فرا ده؛ روزی که منادی از جایی نزدیک ندا می‌دهد. (41) | وَاستَمِع يَومَ يُنادِ المُنادِ مِن مَكانٍ قَريبٍ | 50:41 |
| روزی که آنان آن بانگ را به حق می‌شنوند؛ آن، روزِ بیرون آمدن از قبرهاست. (42) | يَومَ يَسمَعونَ الصَّيحَةَ بِالحَقِّ ۚ ذٰلِكَ يَومُ الخُروجِ | 50:42 |
| بی‌تردید، ما زنده می‌کنیم و می‌میرانیم و بازگشت به سوی ماست. (43) | إِنّا نَحنُ نُحيي وَنُميتُ وَإِلَينَا المَصيرُ | 50:43 |
| روزی که زمین به‌سرعت از روی آنان شکافته می‌شود و آنان از آن بیرون می‌آیند؛ این گردآوردنی است که برای ما آسان است. (44) | يَومَ تَشَقَّقُ الأَرضُ عَنهُم سِراعًا ۚ ذٰلِكَ حَشرٌ عَلَينا يَسيرٌ | 50:44 |
76 زنجیرها، غل‌ها و آتشی سوزان/ | ||
| ما برای کافران زنجیرها، غل‌ها و آتشی سوزان آماده کرده‌ایم. (۴) | إِنّا أَعتَدنا لِلكافِرينَ سَلاسِلَ وَأَغلالًا وَسَعيرًا | 76:4 |
| نیکوکاران از جامی می‌نوشند که با کافور آمیخته است. (5) | إِنَّ الأَبرارَ يَشرَبونَ مِن كَأسٍ كانَ مِزاجُها كافورًا | 76:5 |
| چشمه‌ای که بندگان الله از آن می‌نوشند و آن را هرگونه که بخواهند، جاری می‌سازند. (۶) | عَينًا يَشرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرونَها تَفجيرًا | 76:6 |
| آنان به نذر خود وفا می‌کنند و از روزی می‌ترسند که شرّ و پیامدهای ناگوارش همه‌جا را فرا خواهد گرفت. (7) | يوفونَ بِالنَّذرِ وَيَخافونَ يَومًا كانَ شَرُّهُ مُستَطيرًا | 76:7 |
| و طعام را، با آنکه خود دوستش دارند، به نیازمند، یتیم و اسیر می‌خورانند. (8) | وَيُطعِمونَ الطَّعامَ عَلىٰ حُبِّهِ مِسكينًا وَيَتيمًا وَأَسيرًا | 76:8 |
| ما فقط برای رضای الله به شما غذا می‌دهیم و از شما نه پاداشی می‌خواهیم و نه تشکری. (9) | إِنَّما نُطعِمُكُم لِوَجهِ اللَّهِ لا نُريدُ مِنكُم جَزاءً وَلا شُكورًا | 76:9 |
| ما از پروردگارمان از روزی سخت و هراس‌انگیز می‌ترسیم؛ روزی که چهره‌ها از شدت اندوه درهم‌کشیده و گرفته‌اند. (10) | إِنّا نَخافُ مِن رَبِّنا يَومًا عَبوسًا قَمطَريرًا | 76:10 |
| پس الله آنان را از بدی و سختی آن روز در امان داشت و به آنان شادابی و شادی بخشید. (11) | فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذٰلِكَ اليَومِ وَلَقّاهُم نَضرَةً وَسُرورًا | 76:11 |
| و الله به پاداش شکیبایی‌شان، بهشت و جامه‌های ابریشمی به آنان عطا کرد. (12) | وَجَزاهُم بِما صَبَروا جَنَّةً وَحَريرًا | 76:12 |
| در آنجا بر تخت‌ها تکیه زده‌اند؛ در آنجا نه آفتابی می‌بینند و نه سرمایی سخت. (13) | مُتَّكِئينَ فيها عَلَى الأَرائِكِ ۖ لا يَرَونَ فيها شَمسًا وَلا زَمهَريرًا | 76:13 |
| سایه‌های درختان به آنان نزدیک و بر سرشان گسترده است و میوه‌هایشان به آسانی و بی‌زحمت در دسترس آنان قرار می‌گیرد. (14) | وَدانِيَةً عَلَيهِم ظِلالُها وَذُلِّلَت قُطوفُها تَذليلًا | 76:14 |
| و ظرف‌هایی از نقره و جام‌هایی به آنان گردانده می‌شود که از شیشه ساخته شده‌اند. (15) | وَيُطافُ عَلَيهِم بِآنِيَةٍ مِن فِضَّةٍ وَأَكوابٍ كانَت قَواريرا | 76:15 |
| جام‌هایی از نقره که آن‌ها را به اندازه‌ای دقیق و سنجیده ساخته‌اند. (16) | قَواريرَ مِن فِضَّةٍ قَدَّروها تَقديرًا | 76:16 |
| و در آنجا جامی به آنان نوشانده می‌شود که آمیزه‌اش زنجبیل است. (17) | وَيُسقَونَ فيها كَأسًا كانَ مِزاجُها زَنجَبيلًا | 76:17 |
| چشمه‌ای که سَلسَبیل نامیده می‌شود. (18) | عَينًا فيها تُسَمّىٰ سَلسَبيلًا | 76:18 |
| و جوانانی جاودانه برای خدمت در پیرامونشان می‌گردند؛ هرگاه آنان را ببینی، می‌پنداری که مرواریدهایی پراکنده‌اند. (19) | وَيَطوفُ عَلَيهِم وِلدانٌ مُخَلَّدونَ إِذا رَأَيتَهُم حَسِبتَهُم لُؤلُؤًا مَنثورًا | 76:19 |
| و هنگامی که آنجا را بنگری، نعمت‌های فراوان و سلطنتِ بزرگی خواهی دید. (20) | وَإِذا رَأَيتَ ثَمَّ رَأَيتَ نَعيمًا وَمُلكًا كَبيرًا | 76:20 |
| بر تن آنان جامه‌هایی از ابریشم نازک سبزرنگ و دیبای ضخیم است و با دستبندهایی از نقره آراسته می‌شوند و الله به آنان نوشیدنی‌ای پاک و گوارا می‌نوشاند. (21) | عالِيَهُم ثِيابُ سُندُسٍ خُضرٌ وَإِستَبرَقٌ ۖ وَحُلّوا أَساوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقاهُم رَبُّهُم شَرابًا طَهورًا | 76:21 |
| این پاداش شماست و تلاش شما بی‌تردید پذیرفته و مورد قدردانی قرار گرفته است. (22) | إِنَّ هٰذا كانَ لَكُم جَزاءً وَكانَ سَعيُكُم مَشكورًا | 76:22 |
77 ستارگان بی‌نور/آسمان شکافته/سایه‌ای سه شاخه/اجازه داده نمی‌شود/سایه‌سارها و کنار چشمه‌ساران | ||
| پس آنگاه که ستارگان بی‌نور و محو شوند. (8) | فَإِذَا النُّجومُ طُمِسَت | 77:8 |
| و هنگامی که آسمان شکافته و گشوده شود. (9) | وَإِذَا السَّماءُ فُرِجَت | 77:9 |
| و هنگامی که کوه‌ها از جا کنده و پراکنده شوند. (10) | وَإِذَا الجِبالُ نُسِفَت | 77:10 |
| و هنگامی که برای پیامبران زمان تعیین‌شده فرا رسد. (11) | وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَت | 77:11 |
| برای چه روزی به تأخیر انداخته شده‌اند؟ (12) | لِأَيِّ يَومٍ أُجِّلَت | 77:12 |
| برای روز داوری و جداسازی حق از باطل. (13) | لِيَومِ الفَصلِ | 77:13 |
| و تو چه می‌دانی که روز داوری چیست؟ (14) | وَما أَدراكَ ما يَومُ الفَصلِ | 77:14 |
| وای بر تکذیب‌کنندگان در آن روز! (15) | وَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُكَذِّبينَ | 77:15 |
| بروید به سوی همان چیزی که آن را دروغ می‌پنداشتید. (29) | انطَلِقوا إِلىٰ ما كُنتُم بِهِ تُكَذِّبونَ | 77:29 |
| بروید به سوی سایه‌ای که سه شاخه دارد. (30) | انطَلِقوا إِلىٰ ظِلٍّ ذي ثَلاثِ شُعَبٍ | 77:30 |
| نه سایه‌ای خنک دارد و نه در برابر شعله‌های آتش سودی می‌بخشد. (31) | لا ظَليلٍ وَلا يُغني مِنَ اللَّهَبِ | 77:31 |
| آن آتش شراره‌هایی چون کاخ‌های عظیم پرتاب می‌کند. (32) | إِنَّها تَرمي بِشَرَرٍ كَالقَصرِ | 77:32 |
| گویی شتران زردرنگی هستند. (33) | كَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفرٌ | 77:33 |
| وای بر تکذیب‌کنندگان در آن روز! (34) | وَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُكَذِّبينَ | 77:34 |
| این روزی است که آنان سخن نمی‌گویند. (35) | هٰذا يَومُ لا يَنطِقونَ | 77:35 |
| و به آنان اجازه داده نمی‌شود که عذرخواهی کنند. (36) | وَلا يُؤذَنُ لَهُم فَيَعتَذِرونَ | 77:36 |
| وای بر تکذیب‌کنندگان در آن روز! (37) | وَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُكَذِّبينَ | 77:37 |
| بی‌تردید پرهیزگاران در سایه‌سارها و کنار چشمه‌ساران خواهند بود. (41) | إِنَّ المُتَّقينَ في ظِلالٍ وَعُيونٍ | 77:41 |
| و میوه‌هایی از آنچه می‌خواهند. (42) | وَفَواكِهَ مِمّا يَشتَهونَ | 77:42 |
| بخورید و بنوشید، گوارایتان باد، به پاداش کارهایی که انجام می‌دادید. (43) | كُلوا وَاشرَبوا هَنيئًا بِما كُنتُم تَعمَلونَ | 77:43 |
| ما نیکوکاران را این‌گونه پاداش می‌دهیم. (44) | إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِي المُحسِنينَ | 77:44 |
104 و چه می‌دانی که حُطَمه چیست؟ | ||
| هرگز چنین نیست، بی‌تردید او را در خردکننده افکنده خواهند شد. (4) | كَلّا ۖ لَيُنبَذَنَّ فِي الحُطَمَةِ | 104:4 |
| و چه می‌دانی که حُطَمه چیست؟ (5) | وَما أَدراكَ مَا الحُطَمَةُ | 104:5 |
| آتشِ افروختهٔ الله است. (6) | نارُ اللَّهِ الموقَدَةُ | 104:6 |
| که تا اعماق دل‌ها نفوذ می‌کند. (7) | الَّتي تَطَّلِعُ عَلَى الأَفئِدَةِ | 104:7 |
| بی‌گمان آن بر آنان سخت بسته و فروبسته است. (8) | إِنَّها عَلَيهِم مُؤصَدَةٌ | 104:8 |
| در ستون‌هایی کشیده و بلند شده. (9) | في عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ | 104:9 |
75 چشم‌ها خیره و هراسان | ||
| می‌پرسد روز قیامت چه زمانی است. (6) | يَسأَلُ أَيّانَ يَومُ القِيامَةِ | 75:6 |
| پس آنگاه که چشم‌ها خیره و هراسان شود. (7) | فَإِذا بَرِقَ البَصَرُ | 75:7 |
| و ماه بی‌نور گردد. (8) | وَخَسَفَ القَمَرُ | 75:8 |
| و خورشید و ماه با هم گرد آورده شوند. (9) | وَجُمِعَ الشَّمسُ وَالقَمَرُ | 75:9 |
| آن روز انسان می‌گوید: راه فرار کجاست؟ (10) | يَقولُ الإِنسانُ يَومَئِذٍ أَينَ المَفَرُّ | 75:10 |
| هرگز چنین نیست، هیچ پناهگاهی وجود ندارد. (11) | كَلّا لا وَزَرَ | 75:11 |
| در آن روز، قرارگاه و بازگشت نهایی به سوی پروردگارت است. (12) | إِلىٰ رَبِّكَ يَومَئِذٍ المُستَقَرُّ | 75:12 |
| آن روز به انسان خبر داده می‌شود که چه کارهایی را پیش فرستاده و چه چیزهایی را پس گذاشته است. (13) | يُنَبَّأُ الإِنسانُ يَومَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَأَخَّرَ | 75:13 |
| بلکه انسان خود بر خویشتن آگاه و گواه است. (14) | بَلِ الإِنسانُ عَلىٰ نَفسِهِ بَصيرَةٌ | 75:14 |
| حتی اگر برای خود عذرهایی بیاورد. (15) | وَلَو أَلقىٰ مَعاذيرَهُ | 75:15 |
| برای اینکه آن را زودتر بر زبان بیاوری، زبانت را به حرکت درنیاور. (16) | لا تُحَرِّك بِهِ لِسانَكَ لِتَعجَلَ بِهِ | 75:16 |
| زیرا گردآوردن آن و خواندنش بر عهدهٔ ماست. (17) | إِنَّ عَلَينا جَمعَهُ وَقُرآنَهُ | 75:17 |
| پس هنگامی که آن را خواندیم، خواندنش را دنبال کن. (18) | فَإِذا قَرَأناهُ فَاتَّبِع قُرآنَهُ | 75:18 |
| سپس توضیح و روشن‌کردن آن نیز بر عهدهٔ ماست. (19) | ثُمَّ إِنَّ عَلَينا بَيانَهُ | 75:19 |
| چنین نیست، بلکه شما زندگی زودگذر دنیا را دوست دارید. (20) | كَلّا بَل تُحِبّونَ العاجِلَةَ | 75:20 |
| و آخرت را وا می‌گذارید. (21) | وَتَذَرونَ الآخِرَةَ | 75:21 |
| در آن روز، چهره‌هایی شاداب و درخشان‌اند. (22) | وُجوهٌ يَومَئِذٍ ناضِرَةٌ | 75:22 |
| به سوی پروردگارشان چشم دوخته‌اند. (23) | إِلىٰ رَبِّها ناظِرَةٌ | 75:23 |
| و در آن روز، چهره‌هایی عبوس و گرفته‌اند. (24) | وَوُجوهٌ يَومَئِذٍ باسِرَةٌ | 75:24 |
| یقین دارند که بلایی کمرشکن بر آنان فرود خواهد آمد. (25) | تَظُنُّ أَن يُفعَلَ بِها فاقِرَةٌ | 75:25 |
| نه، چنین نیست؛ هنگامی که جان به استخوان‌های ترقوه می‌رسد. (26) | كَلّا إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ | 75:26 |
| و گفته می‌شود چه کسی می‌تواند او را درمان کند؟ (27) | وَقيلَ مَن ۜ راقٍ | 75:27 |
| و او یقین کند که زمان جدایی فرا رسیده است. (28) | وَظَنَّ أَنَّهُ الفِراقُ | 75:28 |
| و ساق پا به ساق پا درهم پیچد. (29) | وَالتَفَّتِ السّاقُ بِالسّاقِ | 75:29 |
| آن روز، حرکت و بازگشت به سوی پروردگار توست. (30) | إِلىٰ رَبِّكَ يَومَئِذٍ المَساقُ | 75:30 |
| نه حق را تصدیق کرد و نه روی آورد. (31) | فَلا صَدَّقَ وَلا صَلّىٰ | 75:31 |
| بلکه آن را دروغ شمرد و روی گرداند. (32) | وَلٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ | 75:32 |
| سپس با ناز و تکبر به سوی خانواده‌اش رفت. (33) | ثُمَّ ذَهَبَ إِلىٰ أَهلِهِ يَتَمَطّىٰ | 75:33 |
| وای بر تو، باز هم وای بر تو. (34) | أَولىٰ لَكَ فَأَولىٰ | 75:34 |
| سپس وای بر تو، باز هم وای بر تو. (35) | ثُمَّ أَولىٰ لَكَ فَأَولىٰ | 75:35 |
54 ملخ‌هایی پراکنده | ||
| پس ای محمّد از آنان روی بگردان؛ روزی که دعوت‌کننده به چیزی هولناک فرا می‌خواند؛ (6) | فَتَوَلَّ عَنهُم ۘ يَومَ يَدعُ الدّاعِ إِلىٰ شَيءٍ نُكُرٍ | 54:6 |
| با چشمانی فرو افتاده از گورها بیرون می‌آیند، گویی ملخ‌هایی پراکنده‌اند؛ (7) | خُشَّعًا أَبصارُهُم يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ كَأَنَّهُم جَرادٌ مُنتَشِرٌ | 54:7 |
| شتابان به سوی دعوت‌کننده می‌روند و کافران می‌گویند: این روزی سخت است. (8) | مُهطِعينَ إِلَى الدّاعِ ۖ يَقولُ الكافِرونَ هٰذا يَومٌ عَسِرٌ | 54:8 |
| روزی که به رو بر آتش کشیده می‌شوند، به آنان گفته می‌شود: سوزش دوزخ را بچشید. (48) | يَومَ يُسحَبونَ فِي النّارِ عَلىٰ وُجوهِهِم ذوقوا مَسَّ سَقَرَ | 54:48 |
101 پروانه‌های پراکنده/آن کوبنده/گودالی ژرف/آتشی بسیار داغ | ||
| آن کوبنده. (1) | القارِعَةُ | 101:1 |
| آن کوبنده چیست؟ (2) | مَا القارِعَةُ | 101:2 |
| و چه چیز تو را آگاه کرد که آن کوبنده چیست؟ (3) | وَما أَدراكَ مَا القارِعَةُ | 101:3 |
| روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود. (4) | يَومَ يَكونُ النّاسُ كَالفَراشِ المَبثوثِ | 101:4 |
| و کوه‌ها چون پشمِ حلاجی‌شده و پراکنده خواهند شد. (5) | وَتَكونُ الجِبالُ كَالعِهنِ المَنفوشِ | 101:5 |
| پس امّا هر کس که ترازوهایش سنگین شد، (6) | فَأَمّا مَن ثَقُلَت مَوازينُهُ | 101:6 |
| پس او در زندگىِ خوشایند و رضایت‌بخشی است. (7) | فَهُوَ في عيشَةٍ راضِيَةٍ | 101:7 |
| و اما کسی که ترازوهایش سبک باشد، (8) | وَأَمّا مَن خَفَّت مَوازينُهُ | 101:8 |
| پس پناهگاه او گودالی ژرف است. (9) | فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ | 101:9 |
| و چه چیز تو را آگاه کرد که آن چیست؟ (10) | وَما أَدراكَ ما هِيَه | 101:10 |
| آن گودالی از آتشی بسیار داغ و سوزاننده است. (11) | نارٌ حامِيَةٌ | 101:11 |
80 بانگِ کرکننده/از همسرش و پسرانش می‌گریزد/خندان و شادمان/تیرگی و غباری سیاه/ | ||
| پس هنگامی که آن بانگِ کرکننده فرا رسد. (33) | فَإِذا جاءَتِ الصّاخَّةُ | 80:33 |
| روزی که انسان از برادر خود می‌گریزد. (34) | يَومَ يَفِرُّ المَرءُ مِن أَخيهِ | 80:34 |
| و از مادرش و پدرش. (35) | وَأُمِّهِ وَأَبيهِ | 80:35 |
| و از همسرش و پسرانش می‌گریزد. (36) | وَصاحِبَتِهِ وَبَنيهِ | 80:36 |
| برای هر یک از آنان در آن روز کاری است که او را به خود مشغول می‌دارد. (37) | لِكُلِّ امرِئٍ مِنهُم يَومَئِذٍ شَأنٌ يُغنيهِ | 80:37 |
| چهره‌هایی در آن روز گشاده و درخشان‌اند. (38) | وُجوهٌ يَومَئِذٍ مُسفِرَةٌ | 80:38 |
| خندان و شادمان‌اند. (39) | ضاحِكَةٌ مُستَبشِرَةٌ | 80:39 |
| و چهره‌هایی که در آن روز، غباری بر آن‌ها نشسته است. (40) | وَوُجوهٌ يَومَئِذٍ عَلَيها غَبَرَةٌ | 80:40 |
| تیرگی و غباری سیاه آن‌ها را فرامی‌گیرد. (41) | تَرهَقُها قَتَرَةٌ | 80:41 |
| آنان همان کافرانِ بدکار و گناه‌پیشه‌اند. (42) | أُولٰئِكَ هُمُ الكَفَرَةُ الفَجَرَةُ | 80:42 |
68 توان/ سجده کردن /سالم و تندرست/خواری | ||
| روزی که آشکار و کار بسیار سخت و هولناک می‌شود و آنان را به سجده فرا می‌خوانند، اما توان سجده کردن ندارند. (42) | يَومَ يُكشَفُ عَن ساقٍ وَيُدعَونَ إِلَى السُّجودِ فَلا يَستَطيعونَ | 68:42 |
| چشمانشان فرو افتاده است و خواری آنان را فرا می‌گیرد، در حالی که وقتی سالم و تندرست بودند، به سجده فراخوانده می‌شدند. (43) | خاشِعَةً أَبصارُهُم تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ ۖ وَقَد كانوا يُدعَونَ إِلَى السُّجودِ وَهُم سالِمونَ | 68:43 |
73 زنجیرهای سنگین/ خوراکی گلوگیر/ کوه‌ها به لرزه /کودکان سپیدمو/آسمان می‌شکافد | ||
| مرا با آن تکذیب‌کنندگانِ برخوردار از نعمت واگذار و اندکی به آنان مهلت بده. (11) | وَذَرني وَالمُكَذِّبينَ أُولِي النَّعمَةِ وَمَهِّلهُم قَليلًا | 73:11 |
| بی‌تردید نزد ما زنجیرهای سنگین و دوزخی سوزان است. (12) | إِنَّ لَدَينا أَنكالًا وَجَحيمًا | 73:12 |
| و خوراکی گلوگیر و عذابی دردناک. (13) | وَطَعامًا ذا غُصَّةٍ وَعَذابًا أَليمًا | 73:13 |
| روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درمی‌آیند و کوه‌ها به توده‌ای از شنِ روان و پراکنده تبدیل می‌شوند. (14) | يَومَ تَرجُفُ الأَرضُ وَالجِبالُ وَكانَتِ الجِبالُ كَثيبًا مَهيلًا | 73:14 |
| پس اگر کفر بورزید، چگونه خود را از روزی که کودکان را سپیدمو می‌کند حفظ خواهید کرد؟ (17) | فَكَيفَ تَتَّقونَ إِن كَفَرتُم يَومًا يَجعَلُ الوِلدانَ شيبًا | 73:17 |
| آسمان به سبب آن از هم می‌شکافد؛ وعده‌اش قطعاً تحقق می‌یابد. (18) | السَّماءُ مُنفَطِرٌ بِهِ ۚ كانَ وَعدُهُ مَفعولًا | 73:18 |
89 زمین درهم کوبیده/ فرشتگان صف‌درصف/جهنم آورده/ ای کاش/عذاب‌کردن الله/جانِ آرام‌یافته/خشنود و پسندیده/وارد بهشت من شو | ||
| چنین نیست؛ هنگامی که زمین به‌کلی درهم کوبیده و خرد شود، آن‌هم کوبیدنی پیاپی و کامل. (21) | كَلّا إِذا دُكَّتِ الأَرضُ دَكًّا دَكًّا | 89:21 |
| و پروردگارت آمد و فرشتگان صف‌درصف حاضر شدند. (22) | وَجاءَ رَبُّكَ وَالمَلَكُ صَفًّا صَفًّا | 89:22 |
| در آن روز جهنم آورده می‌شود؛ در آن روز انسان پند می‌گیرد، اما این پند گرفتن کجا برای او سودمند است؟ (23) | وَجِيءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسانُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ | 89:23 |
| می‌گوید: ای کاش برای زندگی‌ام پیش‌تر کاری انجام داده بودم. (24) | يَقولُ يا لَيتَني قَدَّمتُ لِحَياتي | 89:24 |
| پس در آن روز، هیچ‌کس مانند عذاب‌کردن الله عذاب نمی‌کند. (25) | فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ | 89:25 |
| و هیچ‌کس مانند الله به بند نمی‌کشد. (26) | وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ | 89:26 |
| ای جانِ آرام‌یافته و اطمینان‌یافته! (27) | يا أَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ | 89:27 |
| پس خشنود و پسندیده به سوی پروردگارت بازگرد. (28) | ارجِعي إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً | 89:28 |
| پس در میان بندگان من وارد شو. (29) | فَادخُلي في عِبادي | 89:29 |
| و وارد بهشت من شو. (30) | وَادخُلي جَنَّتي | 89:30 |
74 صور دمیده/روزی سخت/سقر چیست/پوست انسان‌ها را می‌سوزاند/نوزده نگهبان/دستِ راست/باغ‌های بهشتی/سَقَر/نمازگزاران/نیازمندان/یاوه‌گویی/روز جزا دروغ/ | ||
| پس آنگاه که در صور دمیده شود. (8) | فَإِذا نُقِرَ فِي النّاقورِ | 74:8 |
| پس آن روز، روزی سخت و دشوار خواهد بود.(9) | فَذٰلِكَ يَومَئِذٍ يَومٌ عَسيرٌ | 74:9 |
| برای کافران آسان نخواهد بود. (10) | عَلَى الكافِرينَ غَيرُ يَسيرٍ | 74:10 |
| او را در سَقَر می‌سوزانم. (26) | سَأُصليهِ سَقَرَ | 74:26 |
| و تو چه می‌دانی که سقر چیست؟ (27) | وَما أَدراكَ ما سَقَرُ | 74:27 |
| نه چیزی را باقی می‌گذارد و نه چیزی را رها می‌کند. (28) | لا تُبقي وَلا تَذَرُ | 74:28 |
| پوست انسان‌ها را می‌سوزاند و سیاه می‌کند. (29) | لَوّاحَةٌ لِلبَشَرِ | 74:29 |
| بر آن نوزده نگهبان گماشته شده‌اند. (30) | عَلَيها تِسعَةَ عَشَرَ | 74:30 |
| هر انسانی در گروِ کارهایی است که انجام داده است. (38) | كُلُّ نَفسٍ بِما كَسَبَت رَهينَةٌ | 74:38 |
| مگر یارانِ دستِ راست. (39) | إِلّا أَصحابَ اليَمينِ | 74:39 |
| در باغ‌های بهشتی، از یکدیگر پرس‌وجو می‌کنند. (40) | في جَنّاتٍ يَتَساءَلونَ | 74:40 |
| دربارهٔ گناهکاران. (41) | عَنِ المُجرِمينَ | 74:41 |
| چه چیزی شما را به سَقَر درآورد؟ (42) | ما سَلَكَكُم في سَقَرَ | 74:42 |
| گفتند ما از نمازگزاران نبودیم. (43) | قالوا لَم نَكُ مِنَ المُصَلّينَ | 74:43 |
| و به نیازمندان غذا نمی‌دادیم. (44) | وَلَم نَكُ نُطعِمُ المِسكينَ | 74:44 |
| و ما همراه با یاوه‌گویان به یاوه‌گویی می‌پرداختیم. (45) | وَكُنّا نَخوضُ مَعَ الخائِضينَ | 74:45 |
| و ما روز جزا را دروغ می‌پنداشتیم. (46) | وَكُنّا نُكَذِّبُ بِيَومِ الدّينِ | 74:46 |
| تا آنکه یقین به سراغمان آمد. (47) | حَتّىٰ أَتانَا اليَقينُ | 74:47 |
| پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان هیچ سودی به حالشان نخواهد داشت. (48) | فَما تَنفَعُهُم شَفاعَةُ الشّافِعينَ | 74:48 |
81 دوزخ/ بهشت/ | ||
| و آنگاه که دوزخ به‌شدت افروخته شود. (12) | وَإِذَا الجَحيمُ سُعِّرَت | 81:12 |
| و هنگامی که بهشت نزدیک آورده شود. (13) | وَإِذَا الجَنَّةُ أُزلِفَت | 81:13 |
82 نیکوکاران/بدکاران/سوختن/ | ||
| بی‌تردید نیکوکاران در نعمت و آسایش‌اند. (13) | إِنَّ الأَبرارَ لَفي نَعيمٍ | 82:13 |
| و بی‌گمان بدکاران در آتش سوزان دوزخ‌اند. (14) | وَإِنَّ الفُجّارَ لَفي جَحيمٍ | 82:14 |
| آنان در روز جزا در آن دوزخ خواهند سوخت. (15) | يَصلَونَها يَومَ الدّينِ | 82:15 |
| و آنان هرگز از آن دور و غایب نخواهند بود. (16) | وَما هُم عَنها بِغائِبينَ | 82:16 |
87 آتش بزرگ/نه می‌میرد و نه زندگی | ||
| آنکه در آتش بزرگ درمی‌آید. (12) | الَّذي يَصلَى النّارَ الكُبرىٰ | 87:12 |
| سپس در آنجا نه می‌میرد و نه زندگی می‌کند. (13) | ثُمَّ لا يَموتُ فيها وَلا يَحيىٰ | 87:13 |
92 آتشی شعله‌ور/بدبخت‌ترین/تکذیب کرد/دور داشته/مال می‌بخشد | ||
| پس شما را از آتشی شعله‌ور هشدار دادم. (14) | فَأَنذَرتُكُم نارًا تَلَظّىٰ | 92:14 |
| جز بدبخت‌ترین مردم، کسی در آن وارد نمی‌شود و نمی‌سوزد. (15) | لا يَصلاها إِلَّا الأَشقَى | 92:15 |
| همان کسی که تکذیب کرد و روی گرداند. (16) | الَّذي كَذَّبَ وَتَوَلّىٰ | 92:16 |
| و پرهیزگارترین مردم از آن دور داشته خواهد شد. (17) | وَسَيُجَنَّبُهَا الأَتقَى | 92:17 |
| کسی که مال خود را می‌بخشد تا پاک شود. (18) | الَّذي يُؤتي مالَهُ يَتَزَكّىٰ | 92:18 |
55 بهشت و دوزخ انس و جن | ||
| پس هنگامی که آسمان شکافته شود، و چون گل سرخی همچون روغن گداخته گردد. (37) | فَإِذَا انشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَت وَردَةً كَالدِّهانِ | 55:37 |
| پس در آن روز، هیچ انسان و جنّی دربارهٔ گناهش پرسیده نمی‌شود. (39) | فَيَومَئِذٍ لا يُسأَلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلا جانٌّ | 55:39 |
| گناهکاران از نشانه‌هایشان شناخته می‌شوند؛ پس از پیشانی‌ها و پاها گرفته می‌شوند. (41) | يُعرَفُ المُجرِمونَ بِسيماهُم فَيُؤخَذُ بِالنَّواصي وَالأَقدامِ | 55:41 |
| این همان دوزخی است که مجرمان آن را تکذیب می‌کردند. (43) | هٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتي يُكَذِّبُ بِهَا المُجرِمونَ | 55:43 |
| آنان میان دوزخ و آب جوشانِ سوزان در رفت‌وآمدند. (44) | يَطوفونَ بَينَها وَبَينَ حَميمٍ آنٍ | 55:44 |
| و برای کسی که از ایستادن در پیشگاه پروردگارش بیم داشته باشد، دو باغ بهشتی است. (46) | وَلِمَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ | 55:46 |
| دو باغ دارای شاخه‌های فراوان و برگ‌دار. (48) | ذَواتا أَفنانٍ | 55:48 |
| در آن دو، دو چشمه روان است. (50) | فيهِما عَينانِ تَجرِيانِ | 55:50 |
| در آن دو، از هر میوه‌ای دو نوع است. (52) | فيهِما مِن كُلِّ فاكِهَةٍ زَوجانِ | 55:52 |
| در حالی که بر بسترهایی تکیه زده‌اند که آسترهایشان از ابریشم ضخیم است؛ و میوه‌های آن دو باغ نزدیک و در دسترس است. (54) | مُتَّكِئينَ عَلىٰ فُرُشٍ بَطائِنُها مِن إِستَبرَقٍ ۚ وَجَنَى الجَنَّتَينِ دانٍ | 55:54 |
| در آن باغ‌ها، زنانی هستند که چشم‌فروتن‌اند و پیش از آنان، هیچ انسان و جنّی با آنان آمیزش نکرده است. (56) | فيهِنَّ قاصِراتُ الطَّرفِ لَم يَطمِثهُنَّ إِنسٌ قَبلَهُم وَلا جانٌّ | 55:56 |
| گویی آنان یاقوت و مرجان‌اند. (58) | كَأَنَّهُنَّ الياقوتُ وَالمَرجانُ | 55:58 |
| آیا پاداش نیکی چیزی جز نیکی است؟ (60) | هَل جَزاءُ الإِحسانِ إِلَّا الإِحسانُ | 55:60 |
| و پایین‌تر از آن دو، دو باغ بهشتی دیگر است. (62) | وَمِن دونِهِما جَنَّتانِ | 55:62 |
| دو باغ سرسبز و بسیار تیره‌رنگ‌اند. (64) | مُدهامَّتانِ | 55:64 |
| در آن دو، دو چشمهٔ جوشان است. (66) | فيهِما عَينانِ نَضّاخَتانِ | 55:66 |
| در آن دو، میوه و درختان خرما و انار است. (68) | فيهِما فاكِهَةٌ وَنَخلٌ وَرُمّانٌ | 55:68 |
| در آن‌ها زنانى نیک‌سرشت و نیکوروی‌اند. (70) | فيهِنَّ خَيراتٌ حِسانٌ | 55:70 |
| حوریانی هستند که در خیمه‌ها محفوظ و پرده‌نشین‌اند. (72) | حورٌ مَقصوراتٌ فِي الخِيامِ | 55:72 |
| هیچ انسان و جنّی پیش از آنان با ایشان آمیزش نکرده است. (74) | لَم يَطمِثهُنَّ إِنسٌ قَبلَهُم وَلا جانٌّ | 55:74 |
| تکیه‌زنندگان بر بالش‌ها و فرش‌های سبز و گسترده، و جامه‌ها و زیراندازهای نیکو و زیبا هستند. (76) | مُتَّكِئينَ عَلىٰ رَفرَفٍ خُضرٍ وَعَبقَرِيٍّ حِسانٍ | 55:76 |