081-012-007-تكوير

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

و هنگامی که دوزخ افروخته و شعله‌ور گردد.

وَ حرف عطف یا استئناف است؛ ریشه ندارد؛ معنای آن: «و».

إِذَا ظرفِ زمان برای آینده است و معمولاً معنای شرطی دارد؛ ریشه ندارد؛ معنای آن: «هنگامی که»، «وقتی که».

الْجَحِيمُ اسم مفرد، معرفه با «ال»، مرفوع و نایب‌فاعلِ فعل «سُعِّرَتْ» است؛ ریشه: «ج ح م»؛ «جحیم» به معنای آتش بسیار سوزان، دوزخ و آتشی با شعله‌های شدید است.

سُعِّرَتْ فعل ماضی مجهول، مؤنث مفرد؛ ریشه: «س ع ر»؛ از باب تفعیل، «سَعَّرَ»؛ معنای آن: «افروخته شد»، «شدیداً شعله‌ور گردانیده شد». تاءِ پایانی، نشانهٔ مؤنث بودن فعل است و با «الجحیم» هماهنگ آمده است.