مَنّاعٍ لِلخَيرِ مُعتَدٍ مُريبٍکسی که بسیار بازدارنده از کار خیر، تجاوزگر و بدگمان است. مَنّاعٍ: از ریشهٔ «م ن ع»؛ اسم مبالغه بر وزن «فَعّال»؛ به معنای بسیار بازدارنده، کسی که پیوسته مانع انجام کار خیر می‌شود.
لِـ: حرف جر؛ به معنای «از» یا «برای»؛ در این عبارت «از» مناسب‌تر است.
الخَيرِ: از ریشهٔ «خ ی ر»؛ اسم، معرفه با «ال» و مجرور به‌سبب حرف جر «لِـ»؛ به معنای خیر، نیکی و کار نیک.
مُعتَدٍ: از ریشهٔ «ع د و»؛ اسم فاعل از فعل «اعتدى»؛ نکره و مجرور یا منصوب، و در معنا به «تجاوزگر و ستمگر»؛ کسی که از حد می‌گذرد و به حقوق دیگران تعدی می‌کند.
مُريبٍ: از ریشهٔ «ر ی ب»؛ اسم فاعل از فعل «أرابَ»؛ نکره و مجرور یا منصوب؛ به معنای بدگمان، شک‌برانگیز یا کسی که موجب تردید و سوءظن می‌شود. | 