| به آن دو (به پاسبان و گواهِ او) گفته میشود، هر کفران کننده ی دشمنِ حقیقت را به دوزخ افكنيد (24) |
أَلقِيا في جَهَنَّمَ كُلَّ كَفّارٍ عَنيدٍشما دو نفر هر کافرِ لجوجی را در جهنم بیفکنید. أَلقِيا: بیفکنید؛ فعل امر از ریشهٔ «ل ق ي»، خطاب به دو نفر، از باب إفعال، برای «شما دو نفر». في: در؛ حرف جر. جَهَنَّمَ: جهنم؛ اسم خاص برای دوزخ، مجرور به «في» و علامت جرّ آن فتحهٔ نیابتی است، زیرا غیرمنصرف است. كُلَّ: هر؛ اسم دالّ بر فراگیری، مفعولٌبه و منصوب، و به واژهٔ پس از خود اضافه شده است. كَفّارٍ: بسیار کافر یا کافرِ سرسخت؛ اسم مبالغه از ریشهٔ «ك ف ر»، مجرور به سبب اضافه به «كُلَّ»، و علامت جرّ آن کسرهٔ آشکار است. عَنيدٍ: لجوج و سرکش؛ صفت برای «كَفّارٍ»، مجرور و هماهنگ با آن در حالت اعرابی، از ریشهٔ «ع ن د». |
050-024-036-ق
« Back to Glossary Index
