ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌخندان و شادماناند. ضَاحِكَةٌ
ریشه: «ض ح ك». اسم فاعل مؤنثِ مفرد از فعل «ضَحِكَ»؛ در حالت رفع و دارای تنوین است. معنای آن: خندان، کسی که میخندد. مُسْتَبْشِرَةٌ
ریشه: «ب ش ر». اسم فاعل مؤنثِ مفرد از باب استفعال، از فعل «اِسْتَبْشَرَ»؛ در حالت رفع و دارای تنوین است. معنای آن: شادمان، مژدهیافته، خوشحال از خبری نیک. | 