فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَدر باغهایی بهشتی، از یکدیگر میپرسند. فِي
حرف جرّ است و ریشهٔ ثلاثی ندارد؛ معنای آن: «در». جَنَّاتٍ
جمع مؤنث سالمِ «جَنَّة» از ریشهٔ «ج ن ن» است؛ به سبب آمدن پس از حرف جرّ «فِي»، مجرور و دارای کسره است. «جَنَّة» به معنای باغ پوشیده و سرسبز است و «جَنَّاتٍ» یعنی: «باغها»، «باغهای بهشتی». يَتَسَاءَلُونَ
فعل مضارع، باب تفاعُل، از ریشهٔ «س أ ل» است؛ مرفوع و دارای «نون» ثبوت، و «واو» در پایان آن ضمیرِ فاعل و به معنای «آنان» است. معنای آن: «از یکدیگر میپرسند» یا «با هم پرسش میکنند». | 