فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌپس آن روز، روزی دشوار است. فَذَٰلِكَ
«فَـ» حرف استیناف یا نتیجهگیری، به معنای «پس»؛ «ذَٰلِكَ» اسم اشاره برای مفرد مذکرِ دور، مبنی بر فتح و در محل رفع مبتدا است؛ به معنای «پس آن». يَوْمَئِذٍ
ترکیبی از «يَوْمَ» و «إِذٍ» است؛ «يَوْمَ» اسم زمان، منصوب بر ظرف زمان و مضاف، از ریشهٔ «ي و م» به معنای «روز»؛ «إِذٍ» ظرف زمانِ مبنی بر سکون در محل جرّ مضافالیه، با تنوین عوض از جملهای که پس از آن حذف شده است؛ معنای ترکیب: «در آن روز». يَوْمٌ
اسم مفرد مذکر، مرفوع با ضمه و خبرِ «ذَٰلِكَ» است؛ از ریشهٔ «ي و م»؛ به معنای «روزی». عَسِيرٌ
صفتِ مفرد مذکر، مرفوع با ضمه و تابعِ «يَوْمٌ» است؛ از ریشهٔ «ع س ر» که بر دشواری و سختی دلالت دارد؛ به معنای «دشوار، سخت و طاقتفرسا». | 