| انسان سخن نمی گوید (چه بصورت امواجی که از وسوسه های او برمیخیزد و چه امواجی که از الفاظِ آشکار او ایجاد میگردد) مگر آنکه، همراه او نگهبانی است آماده (این نگهبان چیزیست روحی و طبیعی و مخفی از بشر، که هم امواجِ وسوسه های درون را از طریقِ سخن گیرِ سخنانِ درونی انسان، میگیرد، و هم امواجِ الفاظِ آشکار ِانسان را از طریق سخن گیرِ سخنانِ آشکار، و این سخن گیران همه رشته هائی از آن کتابِ رقيقِ منتشر شده در جهانند، که پرونده های هر بشری را در خود نگه میدارند و همیشه بصورتِ نگهبانی روحی، با هر فردی میباشند) (۱۸) |
ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقيبٌ عَتيدٌانسان هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد، مگر اینکه نزد او فرشته‌ای مراقب و آماده به ثبت حضور دارد. ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقيبٌ عَتيدٌ |
050-018-036-ق
« Back to Glossary Index