ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰسپس وای بر تو، باز هم وای بر تو. ثُمَّ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف است.
گرامری: حرف عطفِ مبنی بر فتح، برای ترتیب همراه با فاصله و تأخیر.
معانی: سپس، آن‌گاه، بعد از آن. أَوْلَىٰ
ریشه: «و ل ي»؛ در کاربرد این آیه، واژه‌ای برای تهدید و نفرین دانسته شده است.
گرامری: اسمِ مبنی بر فتحِ مقدر بر الفِ مقصوره؛ در اینجا به معنای «وای» و «هلاکت نزدیک است» به کار رفته است.
معانی: سزاوارتر، نزدیک‌تر؛ و در این ساخت: وای بر، هلاکت بر تو نزدیک باد. لَكَ
ریشه: «لـ» حرف جر است و «ك» ضمیر مخاطب.
گرامری: «لِـ» حرف جر مبنی بر کسر؛ «كَ» ضمیر متصل مبنی بر فتح در محل جر با حرف جر.
معانی: برای تو، بر تو. فَأَوْلَىٰ
ریشه: «و ل ي»؛ همانند «أَوْلَىٰ» نخست، در اینجا برای تهدید و نفرین است.
گرامری: «فَـ» حرف عطف یا تفریع مبنی بر فتح؛ «أَوْلَىٰ» اسم مبنی بر فتح مقدر بر الف مقصوره.
معانی: پس وای بر تو، باز وای بر تو، پس هلاکت نزدیک‌تر باد. | 