إِنَّ عَلَينا جَمعَهُ وَقُرآنَهُهمانا گردآوردن آن و خواندنِ آن بر عهدهٔ ماست. إِنَّ
ریشه: أ ن ن؛ حرف مشبّه بالفعل و تأکیدکننده؛ «همانا، به‌راستی». عَلَينا
ریشه: ع ل و؛ «عَلى» حرف جر به معنای «بر عهدهٔ، بر»، و «نا» ضمیر پیوستهٔ متکلمِ مع‌الغیر؛ «بر عهدهٔ ماست». جَمعَهُ
ریشه: ج م ع؛ «جَمع» مصدر به معنای «گردآوردن، فراهم آوردن»؛ در جایگاه اسمِ «إِنَّ» و مضاف است؛ «هُ» ضمیر پیوستهٔ غایبِ مذکر، مضاف‌الیه و اشاره به قرآن؛ «گردآوردنِ آن». وَ
حرف عطف؛ «و». قُرآنَهُ
ریشه: ق ر أ؛ «قُرآن» مصدر به معنای «خواندن، تلاوت کردن» و در اینجا به معنای «خواندن و تلاوتِ آن»؛ معطوف بر «جَمعَهُ» و مضاف است؛ «هُ» ضمیر پیوستهٔ غایبِ مذکر، مضاف‌الیه و اشاره به قرآن؛ «خواندنِ آن». | 