| لا تُحَرِّك بِهِ لِسانَكَ لِتَعجَلَ بِهِ برای آن‌که در دریافت آن شتاب کنی، زبانت را به آن حرکت مده. لا تُحَرِّك بِهِ لِسانَكَزبانت را با آن حرکت مده. لا
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف نهی و جزم؛ فعل مضارع پس از خود را مجزوم می‌کند.
معانی: نکن، مکن، نباید. تُحَرِّك
ریشه: ح ر ك.
گرامر: فعل مضارع، باب تفعیل، صیغهٔ دوم شخص مفرد مذکر؛ به سبب «لا»ی نهی مجزوم است و علامت جزم آن سکونِ آخر فعل است.
معانی: حرکت می‌دهی، بجنبانی، به حرکت درآوری. بِهِ
ریشه: «بِـ» حرف است و «ه» ضمیر است.
گرامر: «بِـ» حرف جر؛ «ه» ضمیر متصلِ مبنی در محل جر با حرف جر، بازگشت‌کننده به قرآن یا وحی.
معانی: به آن، با آن. لِسانَكَ
ریشه: ل س ن.
گرامر: اسم مفرد مذکر؛ مفعول‌بهِ منصوب برای «تُحَرِّك» و نشانهٔ نصب آن فتحه است؛ «کَ» ضمیر متصلِ مبنی در محل جر مضاف‌الیه.
معانی: زبانت، زبانِ تو.
لِتَعجَلَ بِهِتا در آن شتاب کنی. لِـ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: لام تعلیل؛ حرف نصب که فعل مضارع پس از خود را منصوب می‌کند.
معانی: برای اینکه، تا اینکه، به‌سببِ اینکه. تَعجَلَ
ریشه: ع ج ل.
گرامر: فعل مضارع، باب ثلاثی مجرد، صیغهٔ دوم شخص مفرد مذکر؛ به سبب لام تعلیل منصوب است و علامت نصب آن فتحه است.
معانی: شتاب کنی، عجله کنی، زود اقدام کنی. بِهِ
ریشه: «بِـ» حرف است و «ه» ضمیر است.
گرامر: «بِـ» حرف جر؛ «ه» ضمیر متصلِ مبنی در محل جر با حرف جر، بازگشت‌کننده به قرآن یا وحی.
معانی: در آن، دربارهٔ آن، به آن. | 