| زیرا گناهکاران در آن زمان به علامتِ خود شناخته میشوند و زُلف و پای آنان را برای افکندن به دوزخ میگیرند (همانطور که امروزه نیز اشخاصِ بد جنس در چشمِ مردمانِ دقیق و روان شناس و قیافه شناس شناخته میشوند، بدون اینکه خودشان یا کسی دیگر آنها را معرفی کند) (41) |
| يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ گناهکاران از نشانههایشان شناخته میشوند؛ پس از پیشانیها و پاها گرفته میشوند. يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْگناهکاران از نشانههایشان شناخته میشوند. يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِپس از پیشانیها و پاها گرفته میشوند. فَـ يُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَ الْأَقْدَامِ |