055-048-013-رحمن

ذَواتا أَفنانٍ

دو باغ دارای شاخه‌های فراوان و برگ‌دار.

ذَواتا:
ریشه: «ذ و ت»؛ اسمِ تثنیهٔ مؤنث، در حالت رفع؛ شکل تثنیهٔ «ذات» به معنای صاحب و دارنده؛ در اینجا به معنای «دو باغ» است، زیرا «ذات» در ساختار عربی برای اشاره به مؤنثِ دارای چیزی به کار می‌رود.

أَفنانٍ:
ریشه: «ف ن ن»؛ جمعِ «فَنَن»؛ اسم، مجرور به‌سبب اضافه؛ به معنای شاخه‌ها، شاخه‌های درخت، و شاخه‌های گسترده و برگ‌دار.