يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ آنٍآنان میان آن [دوزخ] و آب جوشانِ سوزان در رفتوآمدند. يَطُوفُونَ
ریشه: طوف؛ فعل مضارع، صیغهٔ سومشخص جمع مذکر، از باب «طافَ ـ يَطُوفُ»؛ «میگردند»، «در رفتوآمدند» و «پیرامون چیزی حرکت میکنند». بَيْنَهَا
ریشه: «بَيْن»؛ اسم ظرف مکان، به معنای «میان» یا «بین»؛ «ها» ضمیر پیوستهٔ سومشخص مفرد مؤنث، در جایگاه مضافٌإلیه؛ «میان آن [دوزخ]». وَ
حرف عطف؛ به معنای «و». بَيْنَ
ریشه: «بَيْن»؛ اسم ظرف مکان؛ به معنای «میان» یا «بین»؛ در اینجا با واژهٔ پس از خود اضافه شده است. حَمِيمٍ
ریشه: حمم؛ اسم، نکره و مجرور به سبب اضافهشدن به «بَيْن»؛ به معنای «آب بسیار داغ»، «مایع جوشان» یا «آب سوزان». آنٍ
ریشه: أنی؛ صفت، نکره و مجرور، تابع «حَمِيمٍ»؛ به معنای «بسیار داغ»، «سوزان» و «رسیده به نهایت گرما». در ترکیب «حَمِيمٍ آنٍ» یعنی «آب جوشان و سوزان». | 