089-022-010-فجر

و پروردگارت آمد و فرشتگان صف‌درصف حاضر شدند.

وَجَاءَ رَبُّكَ

و پروردگارت آمد.

وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین؛ معنای «و».

جَاءَ: از ریشهٔ «ج‌ی‌ء»؛ فعل ماضی، سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنای «آمد».

رَبُّكَ: «رَبّ» اسم، به معنای پروردگار، سرپرست و تدبیرکننده؛ «كَ» ضمیر پیوسته، دوم‌شخص مفرد مذکر، به معنای «تو»؛ «رَبُّكَ» مبتدا یا فاعلِ مؤخرِ مرفوع با ضمه، و «كَ» مضاف‌إلیه.

وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

و فرشتگان صف‌درصف حاضر شدند.

وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».

الْمَلَكُ: از ریشهٔ «م‌ل‌ک»؛ اسم مفرد، به معنای «فرشته»؛ مرفوع و معطوف به «رَبُّكَ».

صَفًّا: از ریشهٔ «ص‌ف‌ف»؛ اسم، به معنای «صف»؛ منصوب، و در اینجا بیانگر حالت قرار گرفتن فرشتگان؛ یعنی «در یک صف».

صَفًّا: از ریشهٔ «ص‌ف‌ف»؛ اسم، به معنای «صف»؛ منصوب و تکرارشده برای تأکید و نشان دادن صف‌های پی‌درپی؛ یعنی «صف‌درصف».