| در زمانی که زمینِ آخرت برای خروجِ سریعِ ایشان از آن شکاف شکاف میگردد و آن زمان، زمانِ جمع آوری تمام ایشان است که برای ما بسیار آسان میباشد (44) |
| يَومَ تَشَقَّقُ الأَرضُ عَنهُم سِراعًا ۚ ذٰلِكَ حَشرٌ عَلَينا يَسيرٌ روزی که زمین بهسرعت از [پیکر] آنان شکافته میشود؛ این گردآوری برای ما آسان است. يَومَ تَشَقَّقُ الأَرضُ عَنهُم سِراعًاروزی که زمین بهسرعت از [پیکر] آنان شکافته میشود. يَومَ: از ریشهٔ «یوم»؛ اسم زمان و ظرف منصوب؛ به معنای «روزی که». تَشَقَّقُ: از ریشهٔ «شقق»؛ فعل مضارع، سومشخص مفرد مؤنث، از باب تَفَعُّل؛ به معنای «شکافته میشود» یا «میشکافد». الأَرضُ: از ریشهٔ «أرض»؛ اسم معرفه و فاعل مرفوع؛ به معنای «زمین». عَنهُم: «عَن» حرف جر، به معنای «از»، و «هُم» ضمیر پیوستهٔ سومشخص جمع مذکر، به معنای «آنان»؛ مجموعاً: «از آنان» یا «از [پیکر] آنان». سِراعًا: از ریشهٔ «سرع»؛ مصدر منصوب، در نقش حال؛ به معنای «با شتاب» و «بهسرعت». ذٰلِكَ حَشرٌ عَلَينا يَسيرٌاین گردآوری برای ما آسان است. ذٰلِكَ: اسم اشارهٔ مفرد مذکر؛ مبتدا؛ به معنای «این» یا «آن». حَشرٌ: از ریشهٔ «حشر»؛ اسم و خبر مرفوع؛ به معنای «گردآوری» و «راندن و جمعکردن». عَلَينا: «عَلى» حرف جر، به معنای «بر» یا «برای»، و «نا» ضمیر پیوستهٔ اولشخص جمع، به معنای «ما»؛ مجموعاً: «برای ما» یا «بر ما». يَسيرٌ: از ریشهٔ «یسر»؛ صفت مرفوع برای «حَشر»؛ به معنای «آسان» و «ساده». |
050-044-036-ق
« Back to Glossary Index
