يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُای جانِ آرامیافته و اطمینانیافته! يَا
ریشه: ندارد؛ حرف ندا.
گرامر: حرف ندا برای فراخواندن و خطابکردن.
معنا: ای. أَيَّتُهَا
ریشه: «أَيّ»؛ واژهٔ پرسشی و ندایی به معنای کدام یا ای.
گرامر: «أَيَّةُ» منادای مبنی بر ضم، مؤنثِ «أَيّ»؛ «ها» حرف تنبیه است و معنای مستقل ندارد.
معنا: ای، هان ای. النَّفْسُ
ریشه: نفس.
گرامر: اسم مؤنث، معرفه با «الـ»، بدل یا عطف بیان برای «أَيَّةُ» و مرفوع.
معنا: جان، نفس، روان، وجود انسانی. الْمُطْمَئِنَّةُ
ریشه: طمأن.
گرامر: اسم فاعل مؤنث از فعل «اطمأنَّ»، صفتِ «النَّفْسُ» و مرفوع.
معنا: آرامیافته، آسوده، مطمئن، دارای آرامش و اطمینان. | 