082-014-086-انفطار

و قطعاً بدکاران در دوزخی سوزان‌اند.

وَإِنَّ الفُجّارَ لَفي جَحيمٍ

و قطعاً بدکاران در دوزخی سوزان‌اند.

وَ حرف عطف یا استئناف است؛ به معنای «و». برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین یا آغاز سخنی تازه می‌آید.

إِنَّ حرف تأکید و نصب است؛ به معنای «همانا»، «قطعاً» یا «بی‌گمان». اسمِ خود را منصوب و خبرِ خود را مرفوع می‌کند.

الفُجّارَ ریشه: «ف‌ج‌ر». جمعِ «فاجِر» و اسمِ «إِنَّ» است؛ بنابراین منصوب آمده و نشانهٔ نصب آن فتحه است. «فاجر» به کسی گفته می‌شود که از راه حق و فرمان الله بیرون می‌رود و آشکارا گناه و نافرمانی می‌کند. «الفجّار» یعنی «بدکاران»، «گناه‌پیشگان» یا «تبهکاران».

لَفي «لَـ» لامِ تأکید است و برای استوار کردن معنا می‌آید. «في» حرف جر است و به معنای «در» است. ترکیب «لَفي» یعنی «قطعاً در» یا «بی‌تردید در».

جَحيمٍ ریشه: «ج‌ح‌م». اسمِ مجرور به «في» است و نشانهٔ جرّ آن کسره است. «جحیم» به آتشی بسیار افروخته، سخت و سوزان گفته می‌شود و در اینجا نامی برای دوزخ است.