لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِبسیار سوزاننده و دگرگونکنندهٔ پوستِ انسانهاست. لَوَّاحَةٌ
ریشه: «ل و ح». از ریشهٔ «لَاحَ» به معنای آشکار شدن، و نیز «لَوَّحَ» به معنای سوزاندن و دگرگونکردنِ رنگ و ظاهرِ پوست است. از نظر گرامری، صیغهٔ مبالغه بر وزن «فَعَّالَة» و مؤنث است؛ زیرا صفتِ «سَقَر» در آیهٔ پیشین است. معنا: بسیار سوزاننده، سخت پوستسوز، و دگرگونکنندهٔ چهره و پوست. لِـ
حرف جر است و در اینجا برای بیانِ تعلّق و اثرگذاری بهکار رفته است؛ یعنی این آتش نسبت به انسانها چنین اثری دارد: آنان را میسوزاند. الْبَشَرِ
ریشه: «ب ش ر». «بَشَر» به انسان گفته میشود، بهویژه از جهت داشتنِ پوستِ آشکار؛ زیرا «بَشَرَة» به معنای پوست است. از نظر گرامری، اسمِ مجرور به حرف جر «لِـ» است و علامت جرّ آن کسره است. «الـ» برای جنس است؛ یعنی همهٔ انسانها. معنا: انسانها، آدمیان. | 