يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِروزی که انسان از برادر خود میگریزد. يَوْمَ
ریشه: «ي و م»؛ اسمِ زمان، منصوب؛ به معنای «روز» و در اینجا وابسته به رخدادِ پس از آن است؛ یعنی «روزی که». يَفِرُّ
ریشه: «ف ر ر»؛ فعل مضارع، سومشخص مفرد مذکر، از باب «فَرَّ يَفِرُّ»؛ به معنای «میگریزد»، «فرار میکند» و «دور میشود». الْمَرْءُ
ریشه: «م ر أ»؛ اسم مفرد مذکر، معرفه با «ال»، مرفوع و فاعلِ «يَفِرُّ»؛ به معنای «انسان»، «شخص» و «آدمی». مِنْ
حرف جر؛ به معنای «از»؛ برای بیان دورشدن و گریز از کسی یا چیزی به کار رفته است. أَخِيهِ
ریشه: «أ خ و»؛ اسم مفرد، مجرور به «مِنْ»، و مضاف؛ «ه» ضمیر پیوسته در محل جرّ مضافالیه است؛ به معنای «برادرش». | 