| آن زمانِ زمین کوب و زننده ی انسانها (1) |
الْقَارِعَةُکوبنده.
|
«الْقَارِعَةُ» واژه‌ای عربی و مؤنث است که از ریشهٔ ق ر ع می‌آید.
معناهای ممکن بسته به بافت، می‌تواند این معناها را داشته باشد:
ریشه‌شناسی ریشهٔ آن «قَرَعَ» است. فعل: قَرَعَ معنای اصلی آن:
برای نمونه:
ساخت واژه قارعة بر وزن فاعِلَة است. این قالب گاهی برای چیزی به کار می‌رود که عمل را با شدت انجام می‌دهد یا منشأ آن عمل است. بنابراین، «القارعة» یعنی: «چیزی که به شدت می‌کوبد، برخورد می‌کند و اثر هولناک می‌گذارد.» نکتهٔ معنایی در قرآن در سورهٔ «القارعة»، انتخاب این نام فقط به معنای «ضربه» نیست؛ بار معناییِ هراس، شدت، تکان‌دهندگی و کوبندگیِ واقعه را نیز دارد. به همین دلیل، ترجمه‌هایی مانند این‌ها دیده می‌شود:
|