080-036-025-عبس

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ

و از همسرش و پسرانش [می‌گریزد].

وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این عبارت با موارد پیشین؛ معنای «و».

صَاحِبَتِهِ: اسم مؤنث، مفرد، مجرور به سبب عطف بر «أخیه» در آیهٔ پیشین؛ ریشه: ص ح ب؛ از «صاحبة» به معنای همراه، هم‌نشین و همسر؛ «ـهِ» ضمیر پیوستهٔ سوم‌شخص مفرد مذکر در محل جر مضاف‌الیه، به معنای «او»؛ مجموعاً: «همسرش».

وَ: حرف عطف؛ معنای «و».

بَنِيهِ: اسم جمع، مجرور به سبب عطف بر «صاحبته»؛ ریشه: ب ن ي؛ از «ابن» به معنای پسر؛ «بنيه» جمعِ «ابن» با یای افزوده در حالت جر؛ «ـهِ» ضمیر پیوستهٔ سوم‌شخص مفرد مذکر در محل جر مضاف‌الیه، به معنای «او»؛ مجموعاً: «پسرانش».