فَيَوْمَئِذٍ لَا يُسْأَلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلَا جَانٌّپس در آن روز، هیچ انسان و جنّی دربارهٔ گناهش پرسیده نمیشود. فَ: حرف عطف یا استئناف؛ پس، بنابراین.
يَوْمَ: اسم زمان و ظرف؛ روز.
ئِذٍ: «إذ» ظرف زمان، همراه با تنوین عوض؛ در آن هنگام، در آن روز. ترکیب «يَوْمَئِذٍ» یعنی در آن روز.
لَا: حرف نفی؛ نه، نمی.
يُسْأَلُ: فعل مضارع مجهول، از ریشهٔ «سءل»؛ پرسیده میشود.
عَن: حرف جر؛ از، دربارهٔ.
ذَنبِهِ: «ذَنب» اسم، از ریشهٔ «ذنب»؛ گناه. «هِ» ضمیر پیوسته، سومشخص مفرد مذکر؛ او، آن شخص.
إِنسٌ: اسم، از ریشهٔ «أنس»؛ انسان. نکره و نایب فاعلِ «يُسْأَلُ»، مرفوع با ضمهٔ آشکار.
وَ: حرف عطف؛ و.
لَا: حرف نفی؛ نه، نیز نمی.
جَانٌّ: اسم، از ریشهٔ «جنن»؛ جنّ، موجود پوشیده و نادیدنی. معطوف به «إِنسٌ» و مرفوع با ضمهٔ آشکار. | 