050-042-036-ق

روزی که بانگ را به‌حق می‌شنوند؛ آن روز، روز بیرون آمدن است.

يَومَ يَسمَعونَ الصَّيحَةَ بِالحَقِّ

روزی که بانگ را به‌حق می‌شنوند.

يَومَ
ریشه: «ی‌و‌م»؛ اسم زمان، منصوب و ظرف زمان؛ به معنای «روز، هنگامی که».

يَسمَعونَ
ریشه: «س‌م‌ع»؛ فعل مضارع، سوم‌شخص جمع مذکر، مرفوع با ثبوت نون؛ به معنای «می‌شنوند».

الصَّيحَةَ
ریشه: «ص‌ی‌ح»؛ اسم، مؤنث، معرفه با «ال»، مفعول‌به و منصوب؛ به معنای «بانگ، فریاد، صیحه».

بِالحَقِّ
ریشهٔ «حق»: «ح‌ق‌ق»؛ «بِـ» حرف جر و «الحق» اسم مجرور؛ به معنای «به‌حق، مطابق حقیقت و امر قطعی».

ذٰلِكَ يَومُ الخُروجِ

آن روز، روز بیرون آمدن است.

ذٰلِكَ
ریشه ندارد؛ اسم اشاره برای مفرد مذکر دور؛ در جایگاه مبتدا؛ به معنای «آن».

يَومُ
ریشه: «ی‌و‌م»؛ اسم، مرفوع و مضاف؛ به معنای «روز».

الخُروجِ
ریشه: «خ‌ر‌ج»؛ مصدر، معرفه با «ال» و مضافٌ‌إلیه مجرور؛ به معنای «بیرون آمدن، خروج».