وَقِيلَ مَنْ رَاقٍو گفته شود: «چه کسی درمان‌کننده است؟» وَ
حرف عطف؛ به معنای «و». قِيلَ
ریشه: ق و ل؛ فعل ماضی مجهول، مفرد مذکر؛ به معنای «گفته شد» یا «گفته می‌شود». مَنْ
اسم استفهام، مبنی؛ به معنای «چه کسی». رَاقٍ
ریشه: ر ق ي؛ اسم فاعل از «رَقَى»؛ در اینجا خبرِ محذوف یا به تقدیر «مَن يَرْقِي؟»؛ به معنای «درمان‌کننده»، «افسون‌خوان برای درمان»، یا «کسی که برای بهبود بیمار دعا و رقیه می‌خواند». | 