055-076-013-رحمن

مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ

تکیه‌زنندگان بر بالش‌ها و فرش‌های سبز و گسترده، و جامه‌ها و زیراندازهای نیکو و زیبا هستند.

مُتَّكِئِينَ
ریشه: و ک أ؛ اسم فاعل از «اتَّكَأَ ـ يَتَّكِئُ»؛ منصوب، جمع مذکر سالم؛ حال برای اهل بهشت؛ تکیه‌زنندگان، آرام‌گرفته بر چیزی.

عَلَىٰ
حرف جر؛ بر، رویِ، تکیه‌کرده بر.

رَفْرَفٍ
ریشه: ر ف ف؛ اسم، مفرد؛ مجرور به «عَلَىٰ» و علامت جرّ آن کسره است؛ بالش، فرش گسترده، پارچه یا پوشش آویخته و نرم.

خُضْرٍ
ریشه: خ ض ر؛ صفت، جمع «أَخْضَر»؛ مجرور و تابع «رَفْرَفٍ»؛ سبز، سبزرنگ.

وَ
حرف عطف؛ و.

عَبْقَرِيٍّ
ریشه: ع ب ق ر؛ اسم منسوب؛ مجرور و معطوف به «رَفْرَفٍ»؛ منسوب به عبقر؛ در اینجا به معنای فرش نفیس، پوشش فاخر و ساختهٔ بسیار ارزشمند.

حِسَانٍ
ریشه: ح س ن؛ صفت، جمع «حَسَن»؛ مجرور و تابع «عَبْقَرِيٍّ»؛ نیکو، زیبا، خوش‌نما.