| وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ و آنان هرگز از آن غایب و دور نخواهند بود. وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَو آنان از آن غایب نیستند. وَ
حرف عطف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین است و معنای «و» میدهد. مَا
حرف نفی؛ جملهٔ اسمیه را منفی میکند و معنای «نیستند» یا «نخواهند بود» میدهد. هُمْ
ضمیر منفصل، مبنی بر سکون، در محل رفع مبتدا؛ به «بدکاران» اشاره دارد و معنای «آنان» میدهد. عَنْ
حرف جر؛ معنای اصلی آن «از، دور از» است و در اینجا دوری و جدا نبودن از دوزخ را میرساند. هَا
ضمیر متصل، مبنی بر سکون، در محل جر با حرف جر «عَنْ»؛ مرجع آن «جحیم» است و معنای «آن» میدهد. بِغَائِبِينَ
«بِـ» حرف جر زائد برای تأکیدِ نفی است؛ «غَائِبِينَ» اسم فاعل، جمع مذکر سالم، مجرور با یاء و خبر «هُمْ» است. ریشهٔ آن «غ ي ب» است و معانی «غایب شدن، پنهان بودن، دور بودن و حاضر نبودن» دارد. در اینجا یعنی: «هرگز از دوزخ دور و جدا نخواهند بود». | 