وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِو پایینتر از آن دو، دو باغ بهشتی دیگر است. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف.
گرامر: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این عبارت به آیات پیشین آمده است.
معنی: و. مِن
ریشه: ندارد؛ حرف جر.
گرامر: حرف جر؛ در اینجا برای بیان جایگاه و مرتبه به کار رفته و با «دُونِ» ترکیب شده است.
معنی: از، در مقایسه با، پایینتر از. دُونِ
ریشه: د و ن.
گرامر: اسم، مضاف؛ مجرور به «مِن» و در ترکیب اضافی با «هِمَا».
معنی: پایین، غیر، غیر از؛ در این آیه: پایینتر یا فروتر از نظر مرتبه. هِمَا
ریشه: ندارد؛ ضمیر.
گرامر: «هِ» ضمیر متصل برای سومشخص مثنّی، در جایگاه مضافالیه؛ «ا» نشانهٔ تثنیه است.
معنی: آن دو؛ اشاره به دو باغی که در آیات پیشین وصف شدهاند. جَنَّتَانِ
ریشه: ج ن ن.
گرامر: اسم مثنّی، مرفوع؛ مبتدا یا خبرِ مبتدای محذوف، و علامت رفع آن «الف» است.
معنی: دو باغ، دو بوستان؛ در اینجا: دو باغ بهشتی. |