هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُآیا پاداش نیکی چیزی جز نیکی است؟ هَلْ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف استفهام، برای پرسش؛ در اینجا استفهام برای تأکید و تأیید به کار رفته است.
معنا: آیا. جَزَاءُ
ریشه: جزی.
گرامر: اسم، مبتدا و مرفوع؛ نشانهٔ رفع آن ضمهٔ پایانی است و به واژهٔ پس از خود اضافه شده است.
معنا: پاداش، کیفر، نتیجه و پاسخِ عمل. الْإِحْسَانِ
ریشه: حسن.
گرامر: اسم، مضافٌإلیه و مجرور؛ نشانهٔ جرّ آن کسرهٔ پایانی است.
معنا: نیکی، نیکوکاری، انجام دادن کار به بهترین شکل. إِلَّا
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: أداة حصر و استثناء؛ در این جمله برای محدود کردن پاسخ به یک مورد آمده است.
معنا: جز، مگر، تنها. الْإِحْسَانُ
ریشه: حسن.
گرامر: اسم، خبرِ مبتدا و مرفوع؛ نشانهٔ رفع آن ضمهٔ پایانی است.
معنا: نیکی، نیکوکاری و پاداش نیک. | 