| وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ و به نیازمند غذا نمیدادیم. وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَو به نیازمند غذا نمیدادیم. وَ
حرف عطف است؛ برای پیوند دادن این جمله با جملههای پیشین آمده و معنای «و» میدهد. لَمْ
حرف نفی و جزم و قلب است؛ فعل مضارع را منفی و مجزوم میکند و معنای آن را به گذشته برمیگرداند: «نمیدادیم». نَكُ
از ریشهٔ «ك و ن» است؛ صورت کوتاهشدهٔ «نَكُنْ» از فعل ناقص «كانَ» است. فعل مضارع، متکلم مع الغیر، مجزوم به «لَمْ»؛ معنای آن: «بودیم». حذف نون در «نَكُ» جایز است. نُطْعِمُ
از ریشهٔ «ط ع م» و از باب إفعال، «أَطْعَمَ يُطْعِمُ» است؛ فعل مضارع، متکلم مع الغیر، مرفوع. در اینجا جملهٔ فعلیه و خبر «نَكُ» است؛ معنای آن: «غذا میدادیم» یا «خوراک میدادیم». الْمِسْكِينَ
از ریشهٔ «س ك ن» است؛ اسم مفرد، معرفه با «ال»، مذکر و منصوب. مفعولبهِ «نُطْعِمُ» است؛ معنای آن: «نیازمند»، «تهیدست» یا «فقیر». | 