وَادْخُلِي جَنَّتِيوارد بهشت من شو. وَادْخُلِي
ریشه: دخل؛ فعلِ امر از «دَخَلَ»؛ مخاطب مؤنث مفرد؛ «وَ» برای پیوند با جملهٔ پیشین و «ادْخُلِي» یعنی «وارد شو». جَنَّتِي
ریشه: جنن؛ اسم؛ «جَنَّة» به معنای باغ پوشیده و در اصطلاح، بهشت؛ «ي» ضمیر متصلِ متکلم و در نقش مضافإلیه؛ «جَنَّتِي» یعنی «بهشت من». | 