فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌدر آن دو، میوه و درختان خرما و انار است. فِيهِمَا
ریشه: «فِي» حرف جر به معنای «در» + «هُمَا» ضمیر تثنیه به معنای «آن دو».
گرامر: جار و مجرور؛ «هُمَا» ضمیر متصل در جایگاه اسم مجرور است. این عبارت خبر مقدّم است.
معنا: در آن دو؛ در دو باغ. فَاكِهَةٌ
ریشه: فکه.
گرامر: اسم مفرد مؤنث، نکره و مرفوع؛ مبتدای مؤخّر، با علامت رفعِ ضمه.
معنا: میوه؛ هر نوع میوه. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف عطف.
معنا: و. نَخْلٌ
ریشه: نخل.
گرامر: اسم جمعی، نکره و مرفوع؛ معطوف به «فَاكِهَةٌ»، با علامت رفعِ ضمه.
معنا: درختان خرما؛ نخل. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف است.
گرامر: حرف عطف.
معنا: و. رُمَّانٌ
ریشه: رمن.
گرامر: اسم مفرد، نکره و مرفوع؛ معطوف به «فَاكِهَةٌ»، با علامت رفعِ ضمه.
معنا: انار. | 