090-017-037-بلد

سپس از کسانی بود که ایمان آوردند و یکدیگر را به شکیبایی سفارش کردند و یکدیگر را به مهربانی سفارش نمودند.

ثُمَّ كانَ مِنَ الَّذينَ آمَنوا

سپس از کسانی بود که ایمان آوردند.
شرح واژه‌ها:

• ثُمَّ: حرف عطف، دلالت بر ترتیب با فاصلهٔ زمانی؛ به معنی «سپس».
• كانَ: فعل ماضی ناقص از ریشهٔ «ك‌و‌ن»، به معنی «بود»، برای بیان حالت و صفت.
• مِنَ: حرف جر، برای بیان تبعیض یا انتساب؛ به معنی «از».
• الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنی «کسانی که».
• آمَنوا: فعل ماضی جمع، ریشهٔ «أ‌م‌ن»، باب إفعال؛ به معنی «ایمان آوردند».

وَتَواصَوا بِالصَّبرِ

و یکدیگر را به شکیبایی سفارش کردند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنی «و».
• تَواصَوا: فعل ماضی جمع، ریشهٔ «و‌ص‌ی»، باب تفاعل؛ به معنی «یکدیگر را سفارش کردند».
• بِ: حرف جر، برای تعدیهٔ فعل؛ به معنی «به».
• الصَّبرِ: اسم، ریشهٔ «ص‌ب‌ر»، مصدر؛ به معنی «شکیبایی، بردباری»، مجرور به سبب حرف جر.

وَتَواصَوا بِالمَرحَمَةِ

و یکدیگر را به مهربانی سفارش کردند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنی «و».
• تَواصَوا: فعل ماضی جمع، ریشهٔ «و‌ص‌ی»، باب تفاعل؛ به معنی «یکدیگر را سفارش کردند».
• بِ: حرف جر؛ به معنی «به».
• المَرحَمَةِ: اسم، ریشهٔ «ر‌ح‌م»، مصدر؛ به معنی «مهربانی، دلسوزی، رحمت»، مجرور به سبب حرف جر.