وَما أَدراكَ مَا الطّارِقُو چه چیز تو را آگاه کرد که کوبندهٔ شبانه چیست؟ وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف است.
گرامر: حرف مبنی، بدون محل اعرابی.
معانی: و؛ گاه برای آغاز سخن یا پیوند دادن جمله‌ها. ما
ریشه: ندارد؛ اسم استفهام است.
گرامر: اسم استفهام مبنی در محل رفع مبتدا.
معانی: چه چیز؛ چیست. أَدراكَ
ریشه: د ر ي؛ از باب إفعال، فعل «أدرى» به معنای آگاه کردن.
گرامر: فعل ماضی، مبنی بر فتح مقدر بر الف برای تعذر؛ «کَ» ضمیر پیوسته در محل نصب مفعول‌به. فاعل آن ضمیر مستتر است که به الله بازمی‌گردد.
معانی: تو را آگاه کرد؛ تو را دانا ساخت؛ به تو فهماند. ما
ریشه: ندارد؛ اسم استفهام است.
گرامر: اسم استفهام مبنی در محل رفع مبتدا.
معانی: چه چیز؛ چیست. الطّارِقُ
ریشه: ط ر ق؛ اسم فاعل از فعل «طَرَقَ».
گرامر: خبر مرفوع برای «ما»، با علامت رفع ضمهٔ آشکار.
معانی: کوبنده؛ کسی یا چیزی که شبانه می‌آید؛ ستاره‌ای که در شب پدیدار می‌شود. | 