| پناه میبرم به الله از شرِّ شیطانِ مَطرود | أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ |
| خلاصهٔ سورهٔ ص این سوره با سوگند به قرآنِ یادآور آغاز می‌شود و مخالفت سرسختانهٔ کافران با پیامبر و دعوت توحیدی او را بیان می‌کند. آنان پیامبر را ساحر و دروغ‌گو می‌نامند و یکتاپرستی را امری شگفت و نادرست می‌دانند؛ در حالی که سرنوشت اقوام پیشین مانند قوم نوح، عاد، ثمود، فرعون و قوم لوط نشان می‌دهد که تکذیب پیامبران موجب نابودی و عذاب الهی شده است. سپس از حضرت داوود یاد می‌شود که خداوند به او قدرت، حکمت و توان داوری عطا کرد. او پس از آزموده‌شدن، از خدا آمرزش خواست و خداوند او را بخشید و به او فرمان داد میان مردم به حق داوری کند و از هواهای نفسانی پیروی نکند. در ادامه، حضرت سلیمان معرفی می‌شود؛ بنده‌ای شایسته و بازگشت‌کننده به سوی خدا که خداوند باد، شیاطین و امکانات فراوانی را در اختیار او قرار داد. با این حال، او نیز آزمایش شد و پس از آن به درگاه خدا بازگشت و آمرزش خواست. داستان حضرت ایوب نیز بیان می‌شود؛ او در برابر سختی‌ها و بیماری‌ها شکیبایی کرد. خداوند گرفتاری‌اش را برطرف ساخت، خانواده و نعمت‌هایش را به او بازگرداند و او را به‌عنوان بنده‌ای نیکوکار و بسیار بازگشت‌کننده ستود. پس از آن از حضرت ابراهیم، اسحاق، یعقوب، اسماعیل، یسع و ذوالکفل یاد می‌شود و آنان به‌عنوان بندگان برگزیده، نیرومند، بصیر و شایسته معرفی می‌گردند. در برابر پاداش مؤمنان، یعنی بهشت‌های جاودان و نعمت‌های پایدار، سرنوشت طغیانگران نیز بیان می‌شود که جهنم، عذاب و نوشیدنی‌های سوزان در انتظار آنان است. در بخش پایانی، گفت‌وگوی اهل جهنم و سرزنش آنان نسبت به یکدیگر آمده است. سپس پیامبر مأمور می‌شود اعلام کند که تنها هشداردهنده است و معبودی جز خدای یگانه و شکست‌ناپذیر وجود ندارد. آیات پایانی داستان آفرینش آدم را بیان می‌کند: خداوند آدم را از گل آفرید و فرشتگان را فرمان داد در برابر او سجده کنند. همه سجده کردند جز ابلیس که به سبب تکبر و برتر دانستن خود، از فرمان خدا سرپیچی کرد. او مهلت خواست تا انسان‌ها را گمراه کند، اما بندگان خالص خدا را از گمراهی ناتوان دانست. خداوند نیز اعلام کرد که جهنم را از ابلیس و پیروانش پر خواهد کرد. سوره با تأکید بر این نکته پایان می‌یابد که پیامبر در برابر رسالت خود مزدی نمی‌خواهد و قرآن پندی برای همهٔ جهانیان است؛ انسان‌ها نیز پس از مدتی حقیقت و پیامدهای آن را خواهند شناخت. |
| بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ |
با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده می‌شود. | ||
01 قرآنِ پندآموز، شگفت‌زده، یک معبود، گنجینه‌های رحمت، لشکری ناچیز | ||
| ص. سوگند به قرآنِ پندآموز. (1) | ص ۚ وَالقُرآنِ ذِي الذِّكرِ | 38:1 |
| بلکه کسانی که کافر شدند، در غرور و مخالفتی سخت‌اند. (2) | بَلِ الَّذينَ كَفَروا في عِزَّةٍ وَشِقاقٍ | 38:2 |
| چه بسیار نسل‌هایی را پیش از آنان نابود کردیم؛ پس فریاد برآوردند، اما دیگر زمانِ گریز و رهایی نبود. (3) | كَم أَهلَكنا مِن قَبلِهِم مِن قَرنٍ فَنادَوا وَلاتَ حينَ مَناصٍ | 38:3 |
| شگفت‌زده شدند که هشداردهنده‌ای از میان خودشان به سویشان آمده است، و کافران گفتند: این جادوگری بسیار دروغگوست. (4) | وَعَجِبوا أَن جاءَهُم مُنذِرٌ مِنهُم ۖ وَقالَ الكافِرونَ هٰذا ساحِرٌ كَذّابٌ | 38:4 |
| آیا او همه معبودان را یک معبود قرار داده است؟ بی‌گمان این چیزی بسیار شگفت‌آور است. (5) | أَجَعَلَ الآلِهَةَ إِلٰهًا واحِدًا ۖ إِنَّ هٰذا لَشَيءٌ عُجابٌ | 38:5 |
| و بزرگانشان به راه افتادند و گفتند: بروید و بر پرستش معبودانتان پایدار بمانید؛ این چیزی است که خواسته شده است. (6) | وَانطَلَقَ المَلَأُ مِنهُم أَنِ امشوا وَاصبِروا عَلىٰ آلِهَتِكُم ۖ إِنَّ هٰذا لَشَيءٌ يُرادُ | 38:6 |
| ما چنین سخنی را در آیینِ پیشین نشنیده‌ایم؛ این چیزی جز ساختگی نیست. (7) | ما سَمِعنا بِهٰذا فِي المِلَّةِ الآخِرَةِ إِن هٰذا إِلَّا اختِلاقٌ | 38:7 |
| آیا این پند و یادآوری از میان همه ما فقط بر او نازل شده است؟ بلکه آنان درباره یادآوریِ من در تردیدند؛ بلکه هنوز عذاب مرا نچشیده‌اند. (8) | أَأُنزِلَ عَلَيهِ الذِّكرُ مِن بَينِنا ۚ بَل هُم في شَكٍّ مِن ذِكري ۖ بَل لَمّا يَذوقوا عَذابِ | 38:8 |
| یا مگر گنجینه‌های رحمت پروردگار تو، آن شکست‌ناپذیرِ بسیاربخشنده، نزد آنان است؟ (9) | أَم عِندَهُم خَزائِنُ رَحمَةِ رَبِّكَ العَزيزِ الوَهّابِ | 38:9 |
| یا مگر فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است از آنِ آنان است؟ پس باید از راه‌ها به آسمان بالا روند. (10) | أَم لَهُم مُلكُ السَّماواتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما ۖ فَليَرتَقوا فِي الأَسبابِ | 38:10 |
| آنان لشکری ناچیز از گروه‌های هم‌پیمان‌اند که در آنجا شکست خواهند خورد. (11) | جُندٌ ما هُنالِكَ مَهزومٌ مِنَ الأَحزابِ | 38:11 |
12 تکذیب پیامبران، سهمِ ما از کیفر | ||
| پیش از آنان، قوم نوح و عاد و فرعونِ صاحبِ میخ‌ها نیز تکذیب کردند. (12) | كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ وَعادٌ وَفِرعَونُ ذُو الأَوتادِ | 38:12 |
| و ثمود و قوم لوط و اصحابِ ایکه نیز چنین بودند؛ آنان همان گروه‌های هم‌پیمان بودند. (13) | وَثَمودُ وَقَومُ لوطٍ وَأَصحابُ الأَيكَةِ ۚ أُولٰئِكَ الأَحزابُ | 38:13 |
| همه آنان پیامبران را تکذیب کردند، پس کیفر من بر آنان تحقق یافت. (14) | إِن كُلٌّ إِلّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقابِ | 38:14 |
| و اینان جز در انتظار یک بانگِ واحد نیستند که هیچ مهلت و بازگشتی ندارد. (15) | وَما يَنظُرُ هٰؤُلاءِ إِلّا صَيحَةً واحِدَةً ما لَها مِن فَواقٍ | 38:15 |
| و گفتند: پروردگارا، سهمِ ما از کیفر را پیش از روز حساب هرچه زودتر به ما بده. (16) | وَقالوا رَبَّنا عَجِّل لَنا قِطَّنا قَبلَ يَومِ الحِسابِ | 38:16 |
17 داود | ||
| بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و بندهٔ ما داوود، آن نیرومند را به یاد آور؛ او بسیار به سوی الله بازمی‌گشت. (17) | اصبِر عَلىٰ ما يَقولونَ وَاذكُر عَبدَنا داوودَ ذَا الأَيدِ ۖ إِنَّهُ أَوّابٌ | 38:17 |
| ما کوه‌ها را با او رام کرده بودیم تا شامگاهان و بامدادان تسبیح گویند. (18) | إِنّا سَخَّرنَا الجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحنَ بِالعَشِيِّ وَالإِشراقِ | 38:18 |
| و پرندگان را نیز گردآورده بودیم؛ همهٔ آنان بسیار به سوی او بازمی‌گشتند. (19) | وَالطَّيرَ مَحشورَةً ۖ كُلٌّ لَهُ أَوّابٌ | 38:19 |
| و فرمانروایی او را استوار کردیم و به او حکمت و توان داوریِ روشن و قاطع عطا کردیم. (20) | وَشَدَدنا مُلكَهُ وَآتَيناهُ الحِكمَةَ وَفَصلَ الخِطابِ | 38:20 |
21 امتحان و گناه داود | ||
| آیا خبر آن دو مدعی به تو رسیده است، آن‌گاه که از دیوار محراب بالا رفتند؟ (21) | وَهَل أَتاكَ نَبَأُ الخَصمِ إِذ تَسَوَّرُوا المِحرابَ | 38:21 |
| هنگامی که بر داوود وارد شدند و او از دیدنشان ترسید. گفتند: نترس، ما دو طرفِ دعوا هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده است. پس میان ما به حق داوری کن و از عدالت دور مشو و ما را به راه درست راهنمایی کن. (22) | إِذ دَخَلوا عَلىٰ داوودَ فَفَزِعَ مِنهُم ۖ قالوا لا تَخَف ۖ خَصمانِ بَغىٰ بَعضُنا عَلىٰ بَعضٍ فَاحكُم بَينَنا بِالحَقِّ وَلا تُشطِط وَاهدِنا إِلىٰ سَواءِ الصِّراطِ | 38:22 |
| این مرد برادر من است. او نود و نه میش دارد و من فقط یک میش دارم. سپس گفت: آن را به من واگذار کن، و در سخن گفتن بر من چیره شد. (23) | إِنَّ هٰذا أَخي لَهُ تِسعٌ وَتِسعونَ نَعجَةً وَلِيَ نَعجَةٌ واحِدَةٌ فَقالَ أَكفِلنيها وَعَزَّني فِي الخِطابِ | 38:23 |
| داوود گفت: او با درخواست میش تو برای افزودن آن به میش‌های خود، به تو ستم کرده است. و بسیاری از شریکان و نزدیکان، به یکدیگر ستم می‌کنند، مگر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام می‌دهند، و آنان اندک‌اند. داوود دریافت که ما او را آزموده‌ایم، پس از پروردگارش آمرزش خواست و به سجده افتاد و با توبه به سوی او بازگشت. (24) | قالَ لَقَد ظَلَمَكَ بِسُؤالِ نَعجَتِكَ إِلىٰ نِعاجِهِ ۖ وَإِنَّ كَثيرًا مِنَ الخُلَطاءِ لَيَبغي بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ إِلَّا الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ وَقَليلٌ ما هُم ۗ وَظَنَّ داوودُ أَنَّما فَتَنّاهُ فَاستَغفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ راكِعًا وَأَنابَ | 38:24 |
| پس این را بر او بخشیدیم، و او نزد ما جایگاهی نزدیک و بازگشتی نیکو دارد. (25) | فَغَفَرنا لَهُ ذٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُ عِندَنا لَزُلفىٰ وَحُسنَ مَآبٍ | 38:25 |
| ای داوود، ما تو را جانشین در زمین قرار دادیم. پس میان مردم به حق داوری کن و از خواسته نفس پیروی مکن، که تو را از راه الله گمراه می‌کند. بی‌گمان کسانی که از راه الله گمراه می‌شوند، به سبب آن‌که روز حساب را فراموش کرده‌اند، عذابی سخت خواهند داشت. (26) | يا داوودُ إِنّا جَعَلناكَ خَليفَةً فِي الأَرضِ فَاحكُم بَينَ النّاسِ بِالحَقِّ وَلا تَتَّبِعِ الهَوىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبيلِ اللَّهِ ۚ إِنَّ الَّذينَ يَضِلّونَ عَن سَبيلِ اللَّهِ لَهُم عَذابٌ شَديدٌ بِما نَسوا يَومَ الحِسابِ | 38:26 |
27 بیهوده نیافریدیم، پرهیزکاران و گناهکاران | ||
| ما آسمان و زمین و آنچه میان آن دو است را بیهوده نیافریدیم. این گمانِ کسانی است که کفر ورزیده‌اند؛ پس وای بر کسانی که کفر ورزیده‌اند از آتش. (27) | وَما خَلَقنَا السَّماءَ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما باطِلًا ۚ ذٰلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَروا ۚ فَوَيلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِنَ النّارِ | 38:27 |
| آیا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، مانند تبهکاران در زمین قرار می‌دهیم؟ یا پرهیزگاران را مانند بدکاران قرار می‌دهیم؟ (28) | أَم نَجعَلُ الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ كَالمُفسِدينَ فِي الأَرضِ أَم نَجعَلُ المُتَّقينَ كَالفُجّارِ | 38:28 |
| این کتابی پربرکت است که آن را بر تو نازل کردیم تا در آیاتش ژرف بیندیشند و خردمندان پند گیرند. (29) | كِتابٌ أَنزَلناهُ إِلَيكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّروا آياتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الأَلبابِ | 38:29 |
30 سلیمان و گناهش | ||
| و به داوود، سلیمان را بخشیدیم؛ چه نیکو بنده‌ای بود، زیرا بسیار به سوی الله بازمی‌گشت. (30) | وَوَهَبنا لِداوودَ سُلَيمانَ ۚ نِعمَ العَبدُ ۖ إِنَّهُ أَوّابٌ | 38:30 |
| آن‌گاه که شامگاهان اسبان اصیل و خوش‌اندام را بر او عرضه کردند. (31) | إِذ عُرِضَ عَلَيهِ بِالعَشِيِّ الصّافِناتُ الجِيادُ | 38:31 |
| پس گفت: من محبت این دارایی نیکو را بر یاد پروردگارم ترجیح دادم، تا آن‌که خورشید پشت پرده پنهان شد. (32) | فَقالَ إِنّي أَحبَبتُ حُبَّ الخَيرِ عَن ذِكرِ رَبّي حَتّىٰ تَوارَت بِالحِجابِ | 38:32 |
| گفت: آنها را نزد من بازگردانید. سپس شروع کرد به دست کشیدن بر ساق‌ها و گردن‌هایشان. (33) | رُدّوها عَلَيَّ ۖ فَطَفِقَ مَسحًا بِالسّوقِ وَالأَعناقِ | 38:33 |
| و بی‌گمان سلیمان را آزمودیم و پیکری را بر تخت او افکندیم، سپس او به سوی الله بازگشت. (34) | وَلَقَد فَتَنّا سُلَيمانَ وَأَلقَينا عَلىٰ كُرسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنابَ | 38:34 |
| گفت: پروردگارا، مرا بیامرز و فرمانروایی‌ای به من ببخش که پس از من سزاوار هیچ‌کس نباشد؛ زیرا تو بسیار بخشنده‌ای. (35) | قالَ رَبِّ اغفِر لي وَهَب لي مُلكًا لا يَنبَغي لِأَحَدٍ مِن بَعدي ۖ إِنَّكَ أَنتَ الوَهّابُ | 38:35 |
| پس باد را برای او رام کردیم که به فرمانش، آرام و نرم، به هر جا که می‌خواست می‌وزید. (36) | فَسَخَّرنا لَهُ الرّيحَ تَجري بِأَمرِهِ رُخاءً حَيثُ أَصابَ | 38:36 |
| و شیاطین را نیز رام او ساختیم، هر بنّا و غواصی را. (37) | وَالشَّياطينَ كُلَّ بَنّاءٍ وَغَوّاصٍ | 38:37 |
| و گروهی دیگر را که با زنجیرها به هم بسته بودند. (38) | وَآخَرينَ مُقَرَّنينَ فِي الأَصفادِ | 38:38 |
| این بخشش ماست؛ پس بی‌حساب ببخش یا نگه دار. (39) | هٰذا عَطاؤُنا فَامنُن أَو أَمسِك بِغَيرِ حِسابٍ | 38:39 |
| و برای او نزد ما مقام قرب و بازگشتی نیکوست. (40) | وَإِنَّ لَهُ عِندَنا لَزُلفىٰ وَحُسنَ مَآبٍ | 38:40 |
41 اَیوب ، آبی خنک، دسته‌ای از شاخه‌ها | ||
| و بندهٔ ما ایوب را یاد کن، آن‌گاه که پروردگارش را ندا داد که شیطان مرا به رنج و عذاب گرفتار کرده است. (41) | وَاذكُر عَبدَنا أَيّوبَ إِذ نادىٰ رَبَّهُ أَنّي مَسَّنِيَ الشَّيطانُ بِنُصبٍ وَعَذابٍ | 38:41 |
| با پای خود به زمین بکوب، این آبی خنک برای شست‌وشو و نوشیدن است. (42) | اركُض بِرِجلِكَ ۖ هٰذا مُغتَسَلٌ بارِدٌ وَشَرابٌ | 38:42 |
| و خانواده‌اش را به او بازگرداندیم و همانند آنان را نیز همراهشان به او بخشیدیم، رحمتی از سوی ما و یادآوری‌ای برای خردمندان. (43) | وَوَهَبنا لَهُ أَهلَهُ وَمِثلَهُم مَعَهُم رَحمَةً مِنّا وَذِكرىٰ لِأُولِي الأَلبابِ | 38:43 |
| و دسته‌ای از شاخه‌ها را به دستت بگیر و با آن بر زخم‌هایت بزن، و به‌سوی آن گناه بزرگ، یعنی انکار رستاخیز، مایل مشو. ما او را شکیبا یافتیم؛ چه بندهٔ نیکویی بود! او بسیار به‌سوی الله بازمی‌گشت. (44) | وَخُذ بِيَدِكَ ضِغثًا فَاضرِب بِهِ وَلا تَحنَث ۗ إِنّا وَجَدناهُ صابِرًا ۚ نِعمَ العَبدُ ۖ إِنَّهُ أَوّابٌ | 38:44 |
45 ویژگیِ خالصی برای پیامبران | ||
| و بندگان ما، ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن؛ آنان مردانی برخوردار از توان و بینش بودند. (45) | وَاذكُر عِبادَنا إِبراهيمَ وَإِسحاقَ وَيَعقوبَ أُولِي الأَيدي وَالأَبصارِ | 38:45 |
| ما آنان را با ویژگیِ خالصی ویژه کردیم: یادِ سرای آخرت. (46) | إِنّا أَخلَصناهُم بِخالِصَةٍ ذِكرَى الدّارِ | 38:46 |
| و آنان نزد ما از برگزیدگانِ نیکان‌اند. (47) | وَإِنَّهُم عِندَنا لَمِنَ المُصطَفَينَ الأَخيارِ | 38:47 |
| و اسماعیل و الیَسَع و ذوالکفل را یاد کن؛ و همه آنان از نیکان‌اند. (48) | وَاذكُر إِسماعيلَ وَاليَسَعَ وَذَا الكِفلِ ۖ وَكُلٌّ مِنَ الأَخيارِ | 38:48 |
49 باغ‌های جاودان، درهای گشوده | ||
| این مایه‌ی یادآوری است، و بی‌گمان برای پرهیزگاران بازگشتی نیکو خواهد بود. (49) | هٰذا ذِكرٌ ۚ وَإِنَّ لِلمُتَّقينَ لَحُسنَ مَآبٍ | 38:49 |
| باغ‌های جاودان که درهایشان به روی آنان گشوده است. (50) | جَنّاتِ عَدنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الأَبوابُ | 38:50 |
| در آنجا تکیه زده‌اند و در آن، میوه‌های فراوان و نوشیدنی می‌طلبند. (51) | مُتَّكِئينَ فيها يَدعونَ فيها بِفاكِهَةٍ كَثيرَةٍ وَشَرابٍ | 38:51 |
| و نزد آنان همسرانی هستند که نگاهشان را تنها به همسران خود محدود می‌کنند و هم‌سن‌وسال‌اند. (52) | وَعِندَهُم قاصِراتُ الطَّرفِ أَترابٌ | 38:52 |
| این همان چیزی است که برای روز حساب به شما وعده داده می‌شد. (53) | هٰذا ما توعَدونَ لِيَومِ الحِسابِ | 38:53 |
| بی‌گمان این روزیِ ماست که هرگز پایان و کاستی ندارد. (54) | إِنَّ هٰذا لَرِزقُنا ما لَهُ مِن نَفادٍ | 38:54 |
55 شرحی درباره دوزخ، ستیزه و جدال اهل آتش | ||
| این است، و بی‌گمان برای سرکشان بدترین بازگشتگاه است. (55) | هٰذا ۚ وَإِنَّ لِلطّاغينَ لَشَرَّ مَآبٍ | 38:55 |
| جهنم است که در آن درمی‌آیند، و چه بد جایگاهی است. (56) | جَهَنَّمَ يَصلَونَها فَبِئسَ المِهادُ | 38:56 |
| این است، پس باید آن را بچشند: آب جوشان و چرکابه‌ای سوزان. (57) | هٰذا فَليَذوقوهُ حَميمٌ وَغَسّاقٌ | 38:57 |
| و عذاب‌های دیگری همانند آن، گونه‌گون و جفت‌جفت. (58) | وَآخَرُ مِن شَكلِهِ أَزواجٌ | 38:58 |
| این گروهی است که همراه شما با فشار وارد می‌شوند. خوشامدی برایشان نیست، زیرا آنان در آتش درمی‌آیند. (59) | هٰذا فَوجٌ مُقتَحِمٌ مَعَكُم ۖ لا مَرحَبًا بِهِم ۚ إِنَّهُم صالُو النّارِ | 38:59 |
| می‌گویند: بلکه شما را خوشامدی نیست. شما بودید که این را برای ما پیش فرستادید، پس چه بد جایگاه و قرارگاهی است. (60) | قالوا بَل أَنتُم لا مَرحَبًا بِكُم ۖ أَنتُم قَدَّمتُموهُ لَنا ۖ فَبِئسَ القَرارُ | 38:60 |
| می‌گویند: پروردگارا، هر کس این را برای ما پیش آورد، عذابش را در آتش دوچندان کن. (61) | قالوا رَبَّنا مَن قَدَّمَ لَنا هٰذا فَزِدهُ عَذابًا ضِعفًا فِي النّارِ | 38:61 |
| و می‌گویند: چرا مردانی را که آنان را از بدکاران می‌شمردیم، نمی‌بینیم؟ (62) | وَقالوا ما لَنا لا نَرىٰ رِجالًا كُنّا نَعُدُّهُم مِنَ الأَشرارِ | 38:62 |
| آیا آنان را به ریشخند گرفته بودیم، یا چشم‌هایمان از دیدنشان منحرف شده است؟ (63) | أَتَّخَذناهُم سِخرِيًّا أَم زاغَت عَنهُمُ الأَبصارُ | 38:63 |
| بی‌تردید این حقیقت دارد: ستیزه و جدال اهل آتش. (64) | إِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهلِ النّارِ | 38:64 |
65 خبری بسیار بزرگ | ||
| بگو: من فقط هشداردهنده‌ام، و هیچ معبودی جز الله، یگانه و چیره‌دست، نیست. (65) | قُل إِنَّما أَنا مُنذِرٌ ۖ وَما مِن إِلٰهٍ إِلَّا اللَّهُ الواحِدُ القَهّارُ | 38:65 |
| پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌هاست، همان توانمندِ بسیار آمرزنده است (66) | رَبُّ السَّماواتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُمَا العَزيزُ الغَفّارُ | 38:66 |
| بگو: این خبری بسیار بزرگ است، (67) | قُل هُوَ نَبَأٌ عَظيمٌ | 38:67 |
| که شما از آن روی برمی‌گردانید. (68) | أَنتُم عَنهُ مُعرِضونَ | 38:68 |
| من درباره آن جمعِ بلندمرتبه، آن زمان که با یکدیگر گفت‌وگو و اختلاف می‌کردند، هیچ دانشی نداشتم. (69) | ما كانَ لِيَ مِن عِلمٍ بِالمَلَإِ الأَعلىٰ إِذ يَختَصِمونَ | 38:69 |
| تنها این به من وحی می‌شود که من هشداردهنده‌ای آشکارم. (70) | إِن يوحىٰ إِلَيَّ إِلّا أَنَّما أَنا نَذيرٌ مُبينٌ | 38:70 |
71 بشر از گل و ابلیس از آتش | ||
| آن‌گاه که پروردگارت به فرشتگان گفت: من بشری را از گل می‌آفرینم. (71) | إِذ قالَ رَبُّكَ لِلمَلائِكَةِ إِنّي خالِقٌ بَشَرًا مِن طينٍ | 38:71 |
| پس هنگامی که او را به‌درستی و کامل پدید آوردم و از روحِ خود در او دمیدم، برای او به سجده بیفتید. (72) | فَإِذا سَوَّيتُهُ وَنَفَختُ فيهِ مِن روحي فَقَعوا لَهُ ساجِدينَ | 38:72 |
| پس همه فرشتگان، همگی با هم سجده کردند. (73) | فَسَجَدَ المَلائِكَةُ كُلُّهُم أَجمَعونَ | 38:73 |
| مگر ابلیس که تکبر ورزید و از کافران بود. (74) | إِلّا إِبليسَ استَكبَرَ وَكانَ مِنَ الكافِرينَ | 38:74 |
| گفت: ای ابلیس، چه چیز تو را بازداشت که برای کسی سجده نکنی که او را با دو دست خود آفریدم؟ آیا تکبر کردی یا از برتران بودی؟ (75) | قالَ يا إِبليسُ ما مَنَعَكَ أَن تَسجُدَ لِما خَلَقتُ بِيَدَيَّ ۖ أَستَكبَرتَ أَم كُنتَ مِنَ العالينَ | 38:75 |
| گفت: من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گل آفریدی. (76) | قالَ أَنا خَيرٌ مِنهُ ۖ خَلَقتَني مِن نارٍ وَخَلَقتَهُ مِن طينٍ | 38:76 |
| گفت: پس از آن بیرون شو، زیرا تو رانده‌شده‌ای. (77) | قالَ فَاخرُج مِنها فَإِنَّكَ رَجيمٌ | 38:77 |
| و بی‌تردید لعنت من تا روز جزا بر تو خواهد بود. (78) | وَإِنَّ عَلَيكَ لَعنَتي إِلىٰ يَومِ الدّينِ | 38:78 |
| گفت: پروردگارا، پس مرا تا روزی که برانگیخته می‌شوند مهلت بده. (79) | قالَ رَبِّ فَأَنظِرني إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ | 38:79 |
| گفت: تو از مهلت‌یافتگانی. (80) | قالَ فَإِنَّكَ مِنَ المُنظَرينَ | 38:80 |
| تا روزِ وقتِ معلوم. (81) | إِلىٰ يَومِ الوَقتِ المَعلومِ | 38:81 |
| گفت: پس به عزت تو سوگند که همه آنان را گمراه خواهم کرد. (82) | قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغوِيَنَّهُم أَجمَعينَ | 38:82 |
| مگر بندگان خالص‌شده‌ات را از میان آنان. (83) | إِلّا عِبادَكَ مِنهُمُ المُخلَصينَ | 38:83 |
| گفت: پس حق است، و من حق را می‌گویم. (84) | قالَ فَالحَقُّ وَالحَقَّ أَقولُ | 38:84 |
| قطعاً جهنم را از تو و از هر کس از آنان که از تو پیروی کند، همگی، پر خواهم کرد. (85) | لَأَملَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنهُم أَجمَعينَ | 38:85 |
| بگو: من در برابر این از شما هیچ مزدی نمی‌خواهم و از کسانی نیستم که سخن را از خود می‌سازند. (86) | قُل ما أَسأَلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ وَما أَنا مِنَ المُتَكَلِّفينَ | 38:86 |
| این چیزی جز یادآوری برای جهانیان نیست. (87) | إِن هُوَ إِلّا ذِكرٌ لِلعالَمينَ | 38:87 |
88 آگاه خواهید شد | ||
| و قطعاً پس از مدتی از خبر آن آگاه خواهید شد. (88) | وَلَتَعلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعدَ حينٍ | 38:88 |