| وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ ۚ أُولَٰئِكَ الْأَحْزَابُ و ثمود و قوم لوط و اصحابِ ایکه [نیز تکذیب‌کنندگان بودند]؛ آنان همان گروه‌ها و دسته‌ها هستند. وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِو ثمود و قوم لوط و اصحابِ ایکه. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: حرف عطف.
معانی: و؛ برای پیوند دادن واژه‌ها یا جمله‌ها. ثَمُودُ
ریشه: «ث م د».
گرامری: اسم عَلَمِ قبیله، معطوف، مرفوع با ضمهٔ ظاهر.
معانی: ثمود؛ نام قوم پیامبر صالح. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: حرف عطف.
معانی: و؛ برای عطف و پیوند. قَوْمُ
ریشه: «ق و م».
گرامری: اسم، معطوف، مرفوع با ضمهٔ ظاهر؛ مضاف.
معانی: قوم، مردم، گروهی از مردم که با پیوندی مانند نسب، سرزمین یا دین گرد آمده‌اند. لُوطٍ
ریشه: «ل و ط»؛ نامی غیرعربی دانسته شده است.
گرامری: اسم عَلَم، مضافٌ‌الیه، مجرور با کسرهٔ ظاهر.
معانی: لوط؛ پیامبر الله. وَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: حرف عطف.
معانی: و؛ برای عطف و پیوند. أَصْحَابُ
ریشه: «ص ح ب».
گرامری: جمعِ «صاحِب»، معطوف، مرفوع با ضمهٔ ظاهر؛ مضاف.
معانی: یاران، همراهان، صاحبان، وابستگان. الْأَيْكَةِ
ریشه: «أ ي ك».
گرامری: اسم، مضافٌ‌الیه، مجرور با کسرهٔ ظاهر.
معانی: ایکه؛ بیشه و جنگلِ درهم‌پیچیده، به‌ویژه جای پر درخت. اصحاب ایکه قوم شعیب بودند.
أُولَٰئِكَ الْأَحْزَابُآنان همان گروه‌ها و دسته‌ها هستند. أُولَٰئِكَ
ریشه: اسم اشاره است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: اسم اشاره برای جمعِ دور، مبنی بر کسر، در محل رفع مبتدا.
معانی: آنان، آن‌ها؛ اشاره به گروه‌های یادشده با بیان دوریِ منزلت یا دوریِ زمانی. الْأَحْزَابُ
ریشه: «ح ز ب».
گرامری: جمعِ «حِزْب»، مرفوع با ضمهٔ ظاهر؛ خبرِ اسم اشاره.
معانی: گروه‌ها، دسته‌ها، حزب‌ها؛ جماعت‌هایی که بر یک روش یا در یک موضع گرد آمده‌اند. | 