038-067-040-ص

بگو: آن خبری بزرگ است.

قُلْ

بگو.

قُلْ: فعلِ امر، از ریشهٔ «ق و ل»، برگرفته از «قالَ يَقولُ»؛ خطاب به یک مرد، به معنای «بگو».

هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ

آن خبری بزرگ است.

هُوَ: ضمیرِ منفصلِ مفردِ مذکر، در محل رفع مبتدا؛ به معنای «او»، «آن»، و در اینجا اشاره به قرآن یا خبرِ قیامت دارد.

نَبَأٌ: اسمِ مفردِ مذکر، نکره، مرفوع با تنوینِ ضم، خبرِ مبتدا؛ از ریشهٔ «ن ب أ»؛ به معنای «خبر مهم»، «خبر بزرگ و دارای پیامد»، نه هر خبر عادی.

عَظِيمٌ: صفتِ مفردِ مذکر، نکره، مرفوع با تنوینِ ضم، صفتِ «نَبَأٌ»؛ از ریشهٔ «ع ظ م»؛ به معنای «بزرگ»، «پرشکوه»، «بسیار مهم» و «سنگین از نظر شأن و اثر».