038-047-040-ص

وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ

و بی‌گمان آنان نزد ما از برگزیدگانِ نیک‌اند.

وَ حرف عطف؛ برای پیوند دادن این جمله با جملهٔ پیشین آمده است؛ معنی: «و».

إِنَّ حرف تأکید و نصب؛ بر وقوع و استواریِ مضمون جمله تأکید می‌کند؛ معنی: «بی‌گمان»، «همانا».

هُمْ ضمیر پیوسته، مبنی بر سکون، در محل نصب اسمِ «إِنَّ»؛ به «آنان» بازمی‌گردد؛ معنی: «ایشان»، «آنان».

عِندَ ظرف مکان، منصوب و مضاف؛ بیانگر نزدیکی، جایگاه و منزلت است؛ معنی: «نزدِ»، «پیشِ».

نَا ضمیر پیوسته، مبنی بر سکون، در محل جر مضاف‌الیه؛ ضمیر جمعِ متکلم است و در اینجا برای بزرگ‌داشت آمده است؛ معنی: «ما».

لَ لامِ تأکید، داخل بر خبر «إِنَّ»؛ بر تأکید جمله می‌افزاید؛ معنی: «قطعاً»، «هرآینه».

مِنَ حرف جر؛ در اینجا برای بیانِ بخشی از یک گروه و جای‌دادن آنان در شمار آن گروه است؛ معنی: «از».

الْمُصْطَفَيْنَ اسم مجرور با «مِنَ» و نشانهٔ جر آن یاء است، زیرا جمع مذکر سالم است؛ مفرد آن «مُصْطَفَى» است؛ از ریشهٔ «ص ف و» و از فعل «اصطفى» به معنای برگزیدن و پاک و خالص ساختن؛ معنی: «برگزیدگان»، «انتخاب‌شدگان».

الْأَخْيَارِ صفتِ «الْمُصْطَفَيْنَ» و مجرور؛ مفرد آن «خَيْر» یا «خَيِّر» است؛ از ریشهٔ «خ ي ر»؛ معنی: «نیکان»، «نیکوکاران»، «بهترینان».