إِنّا أَخلَصناهُم بِخالِصَةٍ ذِكرَى الدّارِما آنان را به سببِ خصلتی ویژه، یعنی یادِ سرای آخرت، خالص و برگزیده گردانیدیم. إِنّا
ریشه: أَنَّ؛ حرف تأکید و نصب همراه با ضمیر متصل «نا».
معانی: همانا ما، بی‌گمان ما. أَخلَصناهُم
ریشه: خ ل ص؛ فعل ماضی، باب اِفعال، صیغهٔ اول‌شخص جمع؛ «نا» فاعل و «هُم» ضمیر پیوسته در جایگاه مفعول‌به است.
معانی: آنان را خالص گردانیدیم، برگزیدیم، ویژهٔ خود ساختیم. بِخالِصَةٍ
ریشه: خ ل ص؛ «باء» حرف جر و «خالِصَة» اسم مجرور، مؤنث، نکره؛ به معنای خصلت یا ویژگیِ ویژه و خالص.
معانی: به سببِ ویژگیِ خالص، با خصلتی ویژه، به موهبتی خاص. ذِكرَى
ریشه: ذ ك ر؛ اسم، مؤنث و مضاف‌الیه برای «خالِصَةٍ»؛ در اینجا بیان‌کنندهٔ آن ویژگی ویژه است.
معانی: یاد، یادآوری، توجه و اندیشه. الدّارِ
ریشه: د و ر؛ اسم مجرور، معرفه با «ال»، و مضاف‌الیه برای «ذِكرَى».
معانی: سرا، خانه؛ در این آیه مقصود سرای آخرت است. | 