038-037-040-ص

وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ

و همهٔ شیاطین را، که هر یک بسیار سازنده و بسیار غواص بودند، [برای او رام کردیم].

وَ: حرف عطف است؛ ریشه ندارد؛ برای پیوند دادن این بخش با بخش پیشین آیه می‌آید و معنای «و» دارد.

الشَّيَاطِينَ: اسم جمع، منصوب؛ ریشهٔ آن «ش ط ن» است؛ مفرد آن «شَيْطَان» است و به معنای «شیاطین»؛ در اینجا مفعول‌به برای فعلی محذوف، یعنی «سخّرنا» به معنای «رام کردیم»، است.

كُلَّ: اسم منصوب و مضاف؛ ریشهٔ آن «ك ل ل» است؛ معنای آن «همه، هر یک، تمام» است؛ در اینجا برای فراگیری افرادِ «شیاطین» آمده است.

بَنَّاءٍ: اسم مبالغه، مجرور و مضاف‌الیه؛ ریشهٔ آن «ب ن ي» است؛ از «بناء» به معنای ساختن؛ «بَنَّاء» یعنی «بسیار سازنده، بنّای ماهر».

وَ: حرف عطف است؛ ریشه ندارد؛ برای عطف «غَوَّاصٍ» بر «بَنَّاءٍ» آمده و معنای «و» دارد.

غَوَّاصٍ: اسم مبالغه، مجرور؛ ریشهٔ آن «غ و ص» است؛ از «غَوْص» به معنای فرو رفتن در آب؛ «غَوَّاص» یعنی «بسیار غواص، کسی که بسیار در آب فرو می‌رود».