| جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ دوزخ است که در آن درمی‌آیند؛ پس چه بد جایگاهی است. جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَادوزخ است که در آن درمی‌آیند و سوزانده میشوند. جَهَنَّمَ
ریشه: واژه‌ای عَلَم برای دوزخ و غیرمشتق دانسته شده است.
گرامری: اسم منصوب؛ مفعول‌بهِ مقدّم برای «يَصْلَوْنَهَا».
معانی: دوزخ، جهنم. يَصْلَوْنَهَا
ریشه: ص ل ي.
گرامری: فعل مضارع مرفوع، از باب ثلاثی مجرد؛ واو، ضمیر پیوسته و فاعل به معنای «آنان»؛ «ها» ضمیر پیوسته در محل نصب و مفعول‌به، بازگشت‌کننده به «جَهَنَّمَ».
معانی: در آن وارد میشوند، آن را می‌چشند، در آتش آن می‌سوزند.
فَبِئْسَ الْمِهَادُپس چه بد جایگاهی است. فَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ صرفی ندارد.
گرامری: حرف استئناف یا تفریع؛ برای پیوند دادن جملهٔ پسین با جملهٔ پیشین.
معانی: پس، بنابراین. بِئْسَ
ریشه: ب أ س.
گرامری: فعل ماضی جامد برای نکوهش؛ فاعل آن «الْمِهَادُ» است.
معانی: بد است، چه بد است. الْمِهَادُ
ریشه: م ه د.
گرامری: اسم معرفه با «ال»؛ فاعلِ «بِئْسَ» و مرفوع.
معانی: بستر، جای آرام‌گرفتن، جایگاه و اقامتگاه. | 