25 عبس

پناه میبرم به الله از شرِّ شیطانِ مَطرودأَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
پس از نزول سورهٔ نجم، روزی پیامبر اسلام با یکی از سرشناسانِ ریاست‌طلبِ مکه مشغول صحبت بود. عبدالله بن مکتوم، که نابینا بود، بر او وارد شد. پیامبر اسلام برای اینکه سخنش با آن مرد سرشناس قطع نشود، چون آن نابینا ظاهری فقیرانه و ژولیده داشت و پیامبر بیم داشت مبادا به آن مرد دنیادوست و سرشناس بی‌احترامی شود و او از محمد ناراحت گردد، آن‌گونه که شایستهٔ یک تربیت‌شدهٔ دینی بود، از جای برنخاست تا به تازه‌وارد نابینا احترام بگذارد؛ بلکه از دیدن او ناراحت و عبوس شد و به او پشت کرد و به گفت‌وگوی خود با آن مردِ ثروت‌خواه و صاحب‌نفوذ، که اصلاً استدلال‌های محمد در گوشش فرو نمی‌رفت، ادامه داد. رفتار پیامبر اسلام باعث شد که در همان حال، حالت وحی بر او عارض شود؛ یعنی حالتی ازخودبی‌خودشدن و ارتباط اجباری با نیروی رسانندهٔ وحی. سپس آیات زیر، که آغازشان توبیخی نسبت به پیامبر اسلام است، نازل شد:
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ

با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده می‌شود.

01  رفتار محمّد با یک نابینا و یک بی‌نیاز، قرآن یک یادآوری به آخرت

روی درهم کشید و روی گرداند. (1)عَبَسَ وَتَوَلّىٰ80:1
از آن‌رو که نابینا نزد او آمد. (2)أَن جاءَهُ الأَعمىٰ80:2
و چه چیز تو را آگاه می‌کند؟ شاید او پاکی و رشد یابد. (3)وَما يُدريكَ لَعَلَّهُ يَزَّكّىٰ80:3
یا پند گیرد، پس آن پند او را سود بخشد. (4)أَو يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكرىٰ80:4
اما آن‌که خود را بی‌نیاز دید، (5)أَمّا مَنِ استَغنىٰ80:5
پس تو به او روی می‌آوری و می‌پردازی. (6)فَأَنتَ لَهُ تَصَدّىٰ80:6
و بر تو چه مسئولیتی است اگر او پاکیزه نشود؟ (7)وَما عَلَيكَ أَلّا يَزَّكّىٰ80:7
و امّا آن‌که شتابان نزد تو آمد، (8)وَأَمّا مَن جاءَكَ يَسعىٰ80:8
و او می‌ترسد. (9)وَهُوَ يَخشىٰ80:9
پس تو از او روی می‌گردانی و بی‌اعتنا می‌شوی. (10)فَأَنتَ عَنهُ تَلَهّىٰ80:10
هرگز چنین نیست؛ قطعاً آن پندی است. (11)كَلّا إِنَّها تَذكِرَةٌ80:11
پس هر که بخواهد، آن را یاد می‌کند. (12)فَمَن شاءَ ذَكَرَهُ80:12

13  قرآن و نوشته‌های پیامبران پُرارزش‌اند

در نوشته‌هایی گرامی‌داشته‌شده، (13)في صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ80:13
که دارای جایگاه بلند و پاکیزه‌شده هستند. (14)مَرفوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ80:14
به دستِ نویسندگانی بزرگوار، (15)بِأَيدي سَفَرَةٍ80:15
که گرامى و نیکوکار هستند. (16)كِرامٍ بَرَرَةٍ80:16

17  انسانِ ناسپاس، قطره‌ای اندک، مرگ و دوباره زنده شدن، انجام ندادن

نابود باد انسان، چه بسیار ناسپاس است! (17)قُتِلَ الإِنسانُ ما أَكفَرَهُ80:17
الله از چه چیزی او را آفرید؟ (18)مِن أَيِّ شَيءٍ خَلَقَهُ80:18
او را از قطره‌ای اندک آفرید، سپس اندازه و تقدیرش را مقرر کرد. (19)مِن نُطفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ80:19
سپس راه را برای او آسان ساخت. (20)ثُمَّ السَّبيلَ يَسَّرَهُ80:20
سپس او را می‌میراند، پس در قبرش نهاد. (21)ثُمَّ أَماتَهُ فَأَقبَرَهُ80:21
سپس، هرگاه بخواهد، او را از قبر برمی‌انگیزد. (22)ثُمَّ إِذا شاءَ أَنشَرَهُ80:22
هرگز؛ هنوز آنچه را الله به او فرمان داده، انجام نداده است. (23)كَلّا لَمّا يَقضِ ما أَمَرَهُ80:23

24  آماده کردنِ زمین برای انسان

پس انسان باید به غذای خود بنگرد. (24)فَليَنظُرِ الإِنسانُ إِلىٰ طَعامِهِ80:24
قطعاً ما آب را بسیار و پیاپی فرو ریختیم. (25)أَنّا صَبَبنَا الماءَ صَبًّا80:25
سپس زمین را به‌طور کامل شکافتیم. (26)ثُمَّ شَقَقنَا الأَرضَ شَقًّا80:26
پس در آن دانه‌ای رویاندیم. (27)فَأَنبَتنا فيها حَبًّا80:27
و انگور و سبزیِ خوردنی. (28)وَعِنَبًا وَقَضبًا80:28
و زیتون و درختان خرما. (29)وَزَيتونًا وَنَخلًا80:29
و باغ‌هایی انبوه و پُردرخت. (30)وَحَدائِقَ غُلبًا80:30
و میوه‌ها و علفزارها را. (31)وَفاكِهَةً وَأَبًّا80:31
بهره‌مندی‌ای برای شما و برای چهارپایانتان. (32)مَتاعًا لَكُم وَلِأَنعامِكُم80:32

33  گریزِ انسان در آخرت از خویشاوندان

پس هنگامی که آن بانگِ کرکننده فرا رسد. (33)فَإِذا جاءَتِ الصّاخَّةُ80:33
روزی که انسان از برادر خود می‌گریزد. (34)يَومَ يَفِرُّ المَرءُ مِن أَخيهِ80:34
و از مادرش و پدرش. (35)وَأُمِّهِ وَأَبيهِ80:35
و از همسرش و پسرانش می‌گریزد. (36)وَصاحِبَتِهِ وَبَنيهِ80:36
برای هر یک از آنان در آن روز کاری است که او را به خود مشغول می‌دارد. (37)لِكُلِّ امرِئٍ مِنهُم يَومَئِذٍ شَأنٌ يُغنيهِ80:37

38  چهره‌هایی درخشان‌ و خندان، چهره‌هایی تیره

چهره‌هایی در آن روز گشاده و درخشان‌اند. (38)وُجوهٌ يَومَئِذٍ مُسفِرَةٌ80:38
خندان و شادمان‌اند. (39)ضاحِكَةٌ مُستَبشِرَةٌ80:39
و چهره‌هایی که در آن روز، غباری بر آن‌ها نشسته است. (40)وَوُجوهٌ يَومَئِذٍ عَلَيها غَبَرَةٌ80:40
تیرگی و غباری سیاه آن‌ها را فرامی‌گیرد. (41)تَرهَقُها قَتَرَةٌ80:41

42  گناه‌پیشه‌ و ناباور

آنان همان کافرانِ بدکار و گناه‌پیشه‌اند. (42)أُولٰئِكَ هُمُ الكَفَرَةُ الفَجَرَةُ80:42
Nach oben scrollen