ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُسپس راه را برای او آسان ساخت. ثُمَّ
ریشه: —؛ حرف عطف.
گرامر: حرف عطف مبنی، دالّ بر ترتیب همراه با فاصلهٔ زمانی.
معانی: سپس، پس از آن. السَّبِيلَ
ریشه: س ب ل.
گرامر: اسم مفرد، معرفه با «ال»، مذکر؛ مفعولبه مقدّم و منصوب، نشانهٔ نصب: فتحهٔ ظاهر.
معانی: راه، مسیر، طریق؛ راه زندگی یا راه هدایت. يَسَّرَهُ
ریشه: ي س ر.
گرامر: فعل ماضی، باب تفعیل «يَسَّرَ»؛ مبنی بر فتح. «هُ» ضمیر پیوسته، مبنی در محل نصب مفعولبه؛ فاعلِ فعل ضمیر مستتر «هو» است که به الله بازمیگردد.
معانی: آن را آسان کرد، مهیّا ساخت، هموار گردانید؛ راه را برای او آسان کرد. | 