فَأَنبَتنا فيها حَبًّاپس در آن دانهای رویاندیم. فَ
ریشه: حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد.
گرامری: حرف عطف یا استیناف.
معانی: پس، آنگاه، بنابراین؛ بیانگر پیوستگی و ترتیبِ نتیجه با سخن پیشین است. أَنبَتنا
ریشه: ن ب ت.
گرامری: فعل ماضی، باب إفعال؛ «نا» ضمیر متصل در محل رفع فاعل است.
معانی: رویاندیم، رشد دادیم، سبز کردیم. اصلِ «نَبَتَ» به معنای روییدن است و «أَنبَتَ» به معنای رویاندن. فيها
ریشه: «في» حرف است و ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ «ها» ضمیر است.
گرامری: «في» حرف جر و «ها» ضمیر متصل در محل جر؛ جار و مجرور وابسته به «أَنبَتنا» است.
معانی: در آن؛ «ها» به زمین اشاره دارد. حَبًّا
ریشه: ح ب ب.
گرامری: اسم مفرد، منصوب؛ مفعولبهِ «أَنبَتنا» و نشانهٔ نصب آن فتحه است.
معانی: دانه، غله، بذرِ خوراکی؛ مانند گندم، جو و دیگر دانههای گیاهی. | 