با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده میشود. | | |
01 شواهدی از طبیعت | | |
| سوگند به سپیدهدم. (1) | وَالفَجرِ | 89:1 |
| سوگند به شبهای دهگانه. (2) | وَلَيالٍ عَشرٍ | 89:2 |
| سوگند به جفت و سوگند به فرد. (3) | وَالشَّفعِ وَالوَترِ | 89:3 |
| و سوگند به شب، آنگاه که به سوی پایان خود میرود. (4) | وَاللَّيلِ إِذا يَسرِ | 89:4 |
| آیا در این سوگند، برای خردمند دلیلی کافی نیست؟ (5) | هَل في ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذي حِجرٍ | 89:5 |
06 شواهدی از تاریخ، قوم عاد و ثمود | | |
| آیا ندیدی پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ (6) | أَلَم تَرَ كَيفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ | 89:6 |
| ارَم، شهرِ دارای ستونهای بلند. (7) | إِرَمَ ذاتِ العِمادِ | 89:7 |
| هیچ مانندی برای آن در شهرها و سرزمینها آفریده نشده است. (8) | الَّتي لَم يُخلَق مِثلُها فِي البِلادِ | 89:8 |
| و نیز ثمود؛ همان کسانی که صخرهها را در دره میبریدند. (9) | وَثَمودَ الَّذينَ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ | 89:9 |
| و فرعونِ صاحبِ سازههای استوارکننده. (10) | وَفِرعَونَ ذِي الأَوتادِ | 89:10 |
| آنان که در سرزمینها سرکشی کردند. (11) | الَّذينَ طَغَوا فِي البِلادِ | 89:11 |
| پس در آن فسادِ بسیار کردند. (12) | فَأَكثَروا فيهَا الفَسادَ | 89:12 |
| پس پروردگارت تازیانهٔ عذاب را بر آنان فرو ریخت. (13) | فَصَبَّ عَلَيهِم رَبُّكَ سَوطَ عَذابٍ | 89:13 |
| بهراستی پروردگار تو در کمینگاه است. (14) | إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ | 89:14 |
15 واکنش انسان در برابر خوشی و ناخوشی | | |
| اما انسان، هنگامی که پروردگارش او را میآزماید، پس او را گرامی میدارد و نعمت میبخشد، میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است.» (15) | فَأَمَّا الإِنسانُ إِذا مَا ابتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّي أَكرَمَنِ | 89:15 |
| و اما هنگامی که او را میآزماید و روزیاش را بر او تنگ میگیرد، میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است.» (16) | وَأَمّا إِذا مَا ابتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيهِ رِزقَهُ فَيَقولُ رَبّي أَهانَنِ | 89:16 |
| چنین نیست؛ بلکه یتیم را گرامی نمیدارید. (17) | كَلّا ۖ بَل لا تُكرِمونَ اليَتيمَ | 89:17 |
| و دیگران را بر اطعامِ نیازمند تشویق نمیکنید. (18) | وَلا تَحاضّونَ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ | 89:18 |
| و میراث را بهگونهای حریصانه و یکجا میخورید. (19) | وَتَأكُلونَ التُّراثَ أَكلًا لَمًّا | 89:19 |
| و شما مال و ثروت را بسیار دوست میدارید. (20) | وَتُحِبّونَ المالَ حُبًّا جَمًّا | 89:20 |
21 آغاز آخرت و پشیمانی انسان، سختی عذاب | | |
| چنین نیست؛ هنگامی که زمین بهکلی درهم کوبیده و خرد شود، آنهم کوبیدنی پیاپی و کامل. (21) | كَلّا إِذا دُكَّتِ الأَرضُ دَكًّا دَكًّا | 89:21 |
| و پروردگارت آمد و فرشتگان صفدرصف حاضر شدند. (22) | وَجاءَ رَبُّكَ وَالمَلَكُ صَفًّا صَفًّا | 89:22 |
| در آن روز جهنم آورده میشود؛ در آن روز انسان پند میگیرد، اما این پند گرفتن کجا برای او سودمند است؟ (23) | وَجِيءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسانُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ | 89:23 |
| میگوید: ای کاش برای زندگیام پیشتر کاری انجام داده بودم. (24) | يَقولُ يا لَيتَني قَدَّمتُ لِحَياتي | 89:24 |
| پس در آن روز، هیچکس مانند عذابکردن الله عذاب نمیکند. (25) | فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ | 89:25 |
| و هیچکس مانند الله به بند نمیکشد. (26) | وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ | 89:26 |
27 جانِ آرامیافته و اطمینانیافته | | |
| ای جانِ آرامیافته و اطمینانیافته! (27) | يا أَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ | 89:27 |
| پس خشنود و پسندیده به سوی پروردگارت بازگرد. (28) | ارجِعي إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً | 89:28 |
| پس در میان بندگان من وارد شو. (29) | فَادخُلي في عِبادي | 89:29 |
30 واردِ بهشت شو | | |
| و وارد بهشت من شو. (30) | وَادخُلي جَنَّتي | 89:30 |
