هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍآیا در این سوگند، برای خردمند دلیلی کافی نیست؟ هَلْ
ریشه: ندارد؛ حرف استفهام.
گرامر: ادات پرسش، برای پرسش تأییدی.
معنا: آیا. فِي
ریشه: ندارد؛ حرف جر.
گرامر: حرف جر؛ «ذَٰلِكَ» را در جایگاه اسم مجرور قرار داده است.
معنا: در، دربارهٔ. ذَٰلِكَ
ریشه: ندارد؛ اسم اشاره.
گرامر: اسم اشارهٔ مفرد مذکر، در جایگاه اسم مجرور پس از «فِي».
معنا: آن، آنچه گفته شد. قَسَمٌ
ریشه: ق ـ س ـ م.
گرامر: اسم مفرد، نکره و مرفوع؛ مبتدا یا خبر مقدّم.
معنا: سوگند، قسم. لِذِي
ریشه: ذ ـ و ـ ي.
گرامر: «لِـ» حرف جر است و «ذِي» اسم مجرور؛ «ذِي» به معنای صاحب و دارنده است و به کلمهٔ پس از خود اضافه شده است.
معنا: برای صاحبِ، برای دارندهٔ. حِجْرٍ
ریشه: ح ـ ج ـ ر.
گرامر: اسم مفرد و مجرور؛ مضافإلیه برای «ذِي».
معنا: خرد، عقل، فهم و نیروی بازدارنده از کار نادرست. | 