وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِو سوگند به شب، آنگاه که به سوی پایان خود میرود. وَ
ریشه: ندارد؛ حرف عطف و قسم است.
معنا: و؛ در اینجا برای سوگند به کار رفته است. اللَّيْلِ
ریشه: لـیـل.
گرامر: اسم، معرفه با «ال»، مفرد، مذکر، مجرور به «وَ»ی قسم؛ نشانهٔ جر، کسرهٔ آشکار است.
معنا: شب. إِذَا
ریشه: ندارد؛ ظرف زمان است.
گرامر: ظرف زمانِ متضمن معنای شرط، مبنی و در جایگاه مضاف؛ جملهٔ پس از آن به آن وابسته است.
معنا: هنگامی که؛ آنگاه که. يَسْرِ
ریشه: سـری.
گرامر: فعل مضارع، سومشخص مفرد مذکر؛ اصل آن «يَسْرِي» است و یای پایانی برای تناسب با پایان آیه حذف شده است.
معنا: حرکت میکند؛ میرود؛ سپری میشود. در این آیه: به سوی پایان خود میرود و سپری میشود. | 