| پناه میبرم به الله از شرِّ شیطانِ مَطرود | أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ |
| خلاصهٔ سورهٔ سبأ این آیات بر مالکیت و فرمانروایی کامل خداوند بر آسمان‌ها و زمین تأکید می‌کنند. خداوند از همه‌چیز آگاه است؛ از ذره‌ای کوچک تا بزرگ‌ترین امور، و هیچ چیزی از علم او پنهان نمی‌ماند. قیامت حتماً فراخواهد رسید و انسان‌ها بر اساس ایمان و اعمالشان پاداش یا مجازات می‌شوند. کافران دربارهٔ رستاخیز تردید می‌کردند و پیامبر را متهم به دروغ‌گویی یا جنون می‌کردند، اما قرآن آنان را به اندیشیدن در نشانه‌های آسمان و زمین دعوت می‌کند. خداوند برای مؤمنان و نیکوکاران آمرزش و روزی ارزشمند، و برای منکران عذاب مقرر کرده است. سپس نعمت‌هایی که خداوند به داوود و سلیمان عطا کرد، بیان می‌شود؛ از جمله نرمی آهن برای داوود، فرمان‌برداری کوه‌ها و پرندگان از او، و تسخیر باد، مس و گروهی از جنّیان برای سلیمان. آنان مأمور به شکرگزاری و انجام کارهای شایسته بودند، اما انسان‌های شکرگزار اندک‌اند. داستان قوم سبأ نیز نمونه‌ای از ناسپاسی و پیامدهای آن است. آنان در سرزمینی آباد و برخوردار از باغ‌های فراوان زندگی می‌کردند، اما از فرمان خدا روی گرداندند. در نتیجه، سیل ویرانگر همه‌چیز را تغییر داد و نعمت‌هایشان از میان رفت. این ماجرا برای انسان‌های شکیبا و سپاسگزار عبرت است. آیات همچنین نشان می‌دهند که شیطان تنها وسوسه می‌کند و اختیار انسان را از بین نمی‌برد؛ بنابراین هرکس مسئول انتخاب و عمل خویش است. هیچ معبود یا قدرتی جز خدا مالک سود و زیان، شفاعت مستقل یا ذره‌ای در آسمان‌ها و زمین نیست. پیامبر اسلام برای همهٔ مردم به‌عنوان بشارت‌دهنده و هشداردهنده فرستاده شده است. ثروت و فرزندان به‌تنهایی موجب نزدیکی به خدا نمی‌شوند؛ بلکه ایمان و عمل صالح ارزش حقیقی دارند. خداوند روزی را برای هرکس که بخواهد گسترده یا محدود می‌کند و هر چیزی که در راه او انفاق شود، جبران خواهد کرد. در پایان، مخالفت سران کفر با پیامبران و قرآن و نیز پشیمانی آنان در قیامت توصیف می‌شود. در آن روز، پیروان و رهبران گمراهی یکدیگر را سرزنش می‌کنند، اما هیچ‌کدام نمی‌توانند دیگری را نجات دهند. حق سرانجام آشکار می‌شود و با فرارسیدن عذاب، ایمان آوردنِ دیرهنگام سودی نخواهد داشت؛ زیرا آنان در دنیا حق را انکار کرده و دربارهٔ آخرت در تردید بودند. |
| بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ |
با انتخاب شمارهٔ آیه، جزئیاتِ بیشتری دربارهٔ آیه نمایش داده می‌شود. | ||
01 الله دانا به هر چیز، فرود و خروج، انکار قیامت، پاداش، عذاب، نابودی آسان | ||
| ستایش مخصوص الله است که هرچه در آسمان‌ها و زمین است از آنِ اوست، و در آخرت نیز ستایش از آنِ اوست؛ و او حکیم و آگاه است. (1) | الحَمدُ لِلَّهِ الَّذي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرضِ وَلَهُ الحَمدُ فِي الآخِرَةِ ۚ وَهُوَ الحَكيمُ الخَبيرُ | 34:1 |
| آنچه در زمین فرو می‌رود و آنچه از آن بیرون می‌آید، و آنچه از آسمان فرود می‌آید و آنچه در آن بالا می‌رود، می‌داند؛ و او مهربان و بسیار آمرزنده است. (2) | يَعلَمُ ما يَلِجُ فِي الأَرضِ وَما يَخرُجُ مِنها وَما يَنزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما يَعرُجُ فيها ۚ وَهُوَ الرَّحيمُ الغَفورُ | 34:2 |
| کسانی که کافر شدند گفتند: قیامت به سراغ ما نخواهد آمد. بگو: چرا، سوگند به پروردگارم که حتماً به سراغ شما خواهد آمد؛ او دانای نهان است. به اندازه ذرّه‌ای در آسمان‌ها و زمین از او پنهان نمی‌ماند، و نه کوچک‌تر از آن و نه بزرگ‌تر، مگر اینکه در کتابی روشن ثبت است. (3) | وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لا تَأتينَا السّاعَةُ ۖ قُل بَلىٰ وَرَبّي لَتَأتِيَنَّكُم عالِمِ الغَيبِ ۖ لا يَعزُبُ عَنهُ مِثقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَلا فِي الأَرضِ وَلا أَصغَرُ مِن ذٰلِكَ وَلا أَكبَرُ إِلّا في كِتابٍ مُبينٍ | 34:3 |
| تا کسانی را که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند پاداش دهد. برای آنان آمرزش و روزی ارزشمند است. (4) | لِيَجزِيَ الَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ ۚ أُولٰئِكَ لَهُم مَغفِرَةٌ وَرِزقٌ كَريمٌ | 34:4 |
| و کسانی که برای بی‌اثر کردن آیات ما تلاش کردند، برای آنان عذابی از شکنجه‌ای دردناک است. (5) | وَالَّذينَ سَعَوا في آياتِنا مُعاجِزينَ أُولٰئِكَ لَهُم عَذابٌ مِن رِجزٍ أَليمٌ | 34:5 |
| و کسانی که به آنان دانش داده شده است، می‌بینند آنچه از سوی پروردگارت بر تو نازل شده، همان حق است و به راه الله توانای ستوده هدایت می‌کند. (6) | وَيَرَى الَّذينَ أوتُوا العِلمَ الَّذي أُنزِلَ إِلَيكَ مِن رَبِّكَ هُوَ الحَقَّ وَيَهدي إِلىٰ صِراطِ العَزيزِ الحَميدِ | 34:6 |
| و کسانی که کافر شدند گفتند: آیا شما را به مردی راهنمایی کنیم که به شما خبر می‌دهد هنگامی که کاملاً متلاشی شدید، آفرینشی تازه خواهید داشت؟ (7) | وَقالَ الَّذينَ كَفَروا هَل نَدُلُّكُم عَلىٰ رَجُلٍ يُنَبِّئُكُم إِذا مُزِّقتُم كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُم لَفي خَلقٍ جَديدٍ | 34:7 |
| آیا او بر الله دروغ بسته است یا دیوانه است؟ نه، بلکه کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند، در عذاب و گمراهی دور و عمیق‌اند. (8) | أَفتَرىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِ جِنَّةٌ ۗ بَلِ الَّذينَ لا يُؤمِنونَ بِالآخِرَةِ فِي العَذابِ وَالضَّلالِ البَعيدِ | 34:8 |
| آیا به آسمان و زمین که در پیش رویشان و پشت سرشان است، نگاه نکرده‌اند؟ اگر بخواهیم، آنان را در زمین فرو می‌بریم یا پاره‌هایی از آسمان را بر سرشان فرو می‌ریزیم. بی‌تردید در این امر نشانه‌ای برای هر بنده بازگشت‌کننده به سوی الله است. (9) | أَفَلَم يَرَوا إِلىٰ ما بَينَ أَيديهِم وَما خَلفَهُم مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ ۚ إِن نَشَأ نَخسِف بِهِمُ الأَرضَ أَو نُسقِط عَلَيهِم كِسَفًا مِنَ السَّماءِ ۚ إِنَّ في ذٰلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبدٍ مُنيبٍ | 34:9 |
10 داوود، کوه‌ها و پرندگان، آهن، زره‌های کامل و فراخ بساز | ||
| و به‌راستی داوود را از جانب خود برتری و نعمتی بخشیدیم. ای کوه‌ها، همراه او با تسبیح خدا هم‌صدا شوید، و شما نیز ای پرندگان. و آهن را برای او نرم و رام کردیم. (10) | وَلَقَد آتَينا داوودَ مِنّا فَضلًا ۖ يا جِبالُ أَوِّبي مَعَهُ وَالطَّيرَ ۖ وَأَلَنّا لَهُ الحَديدَ | 34:10 |
| و به او گفتیم زره‌های کامل و فراخ بساز، حلقه‌های آنها را به‌اندازه و درست تنظیم کن، و شما نیز کار شایسته انجام دهید؛ زیرا من به آنچه انجام می‌دهید بینا هستم. (11) | أَنِ اعمَل سابِغاتٍ وَقَدِّر فِي السَّردِ ۖ وَاعمَلوا صالِحًا ۖ إِنّي بِما تَعمَلونَ بَصيرٌ | 34:11 |
12 سلیمان، باد، چشمه مس گداخته، جن‌ها، محراب و تندیس و کاسه، مرگ و موریانه | ||
| و برای سلیمان باد را رام کردیم؛ حرکت صبحگاهی آن به‌اندازه مسیر یک ماه و حرکت شامگاهی‌اش نیز به‌اندازه مسیر یک ماه بود. و چشمه مس گداخته را برای او جاری ساختیم. و گروهی از جن‌ها به فرمان پروردگارش در برابر او کار می‌کردند. و هرکس از آنان از فرمان ما سرپیچی می‌کرد، عذاب آتش سوزان را به او می‌چشاندیم. (12) | وَلِسُلَيمانَ الرّيحَ غُدُوُّها شَهرٌ وَرَواحُها شَهرٌ ۖ وَأَسَلنا لَهُ عَينَ القِطرِ ۖ وَمِنَ الجِنِّ مَن يَعمَلُ بَينَ يَدَيهِ بِإِذنِ رَبِّهِ ۖ وَمَن يَزِغ مِنهُم عَن أَمرِنا نُذِقهُ مِن عَذابِ السَّعيرِ | 34:12 |
| برای او هرچه می‌خواست، از محراب‌ها و بناهای بلند، و تندیس‌ها، و کاسه‌هایی مانند حوض‌ها، و دیگ‌های بزرگ و ثابت می‌ساختند. ای خاندان داوود، برای سپاسگزاری عمل کنید؛ و اندکی از بندگان من سپاسگزارند. (13) | يَعمَلونَ لَهُ ما يَشاءُ مِن مَحاريبَ وَتَماثيلَ وَجِفانٍ كَالجَوابِ وَقُدورٍ راسِياتٍ ۚ اعمَلوا آلَ داوودَ شُكرًا ۚ وَقَليلٌ مِن عِبادِيَ الشَّكورُ | 34:13 |
| پس هنگامی که مرگ را بر سلیمان مقرر کردیم، هیچ‌چیز جن‌ها را از مرگ او آگاه نکرد، مگر موریانه‌ای که عصای او را می‌خورد. هنگامی که سلیمان بر زمین افتاد، جن‌ها دریافتند که اگر از غیب آگاهی داشتند، در آن عذاب خوارکننده باقی نمی‌ماندند. (14) | فَلَمّا قَضَينا عَلَيهِ المَوتَ ما دَلَّهُم عَلىٰ مَوتِهِ إِلّا دابَّةُ الأَرضِ تَأكُلُ مِنسَأَتَهُ ۖ فَلَمّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الجِنُّ أَن لَو كانوا يَعلَمونَ الغَيبَ ما لَبِثوا فِي العَذابِ المُهينِ | 34:14 |
15 قوم سبأ، سیل ویرانگر، فاصله‌های سفر، واقعیت گمان ابلیس | ||
| برای قوم سبأ در محل سکونتشان نشانه‌ای روشن بود: دو باغ در سمت راست و چپ. از روزیِ پروردگارتان بخورید و او را سپاس بگزارید؛ سرزمینی پاکیزه و پروردگاری آمرزنده. (15) | لَقَد كانَ لِسَبَإٍ في مَسكَنِهِم آيَةٌ ۖ جَنَّتانِ عَن يَمينٍ وَشِمالٍ ۖ كُلوا مِن رِزقِ رَبِّكُم وَاشكُروا لَهُ ۚ بَلدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفورٌ | 34:15 |
| اما آنان روی گرداندند. پس سیل ویرانگر عَرِم را بر آنان فرستادیم و دو باغشان را با دو باغ دیگر جایگزین کردیم که میوه‌هایی تلخ و بی‌ارزش، درختان گز و اندکی درخت سدر داشتند. (16) | فَأَعرَضوا فَأَرسَلنا عَلَيهِم سَيلَ العَرِمِ وَبَدَّلناهُم بِجَنَّتَيهِم جَنَّتَينِ ذَواتَي أُكُلٍ خَمطٍ وَأَثلٍ وَشَيءٍ مِن سِدرٍ قَليلٍ | 34:16 |
| این کیفر را به سبب ناسپاسی و کفرشان به آنان دادیم؛ و آیا جز ناسپاس را کیفر می‌دهیم؟ (17) | ذٰلِكَ جَزَيناهُم بِما كَفَروا ۖ وَهَل نُجازي إِلَّا الكَفورَ | 34:17 |
| میان آنان و شهرهایی که در آنها برکت نهاده بودیم، شهرک‌هایی آباد و نزدیک به هم قرار داده بودیم و در آنها فاصله‌های سفر را به اندازه‌ای مناسب تعیین کرده بودیم. در میان آنها، شب‌ها و روزها با امنیت سفر کنید. (18) | وَجَعَلنا بَينَهُم وَبَينَ القُرَى الَّتي بارَكنا فيها قُرًى ظاهِرَةً وَقَدَّرنا فيهَا السَّيرَ ۖ سيروا فيها لَيالِيَ وَأَيّامًا آمِنينَ | 34:18 |
| پس گفتند: «پروردگارا، میان سفرهای ما فاصله بینداز.» آنان به خود ستم کردند؛ پس آنان را داستان‌هایی قرار دادیم و به‌کلی پراکنده‌شان کردیم. همانا در این امر، نشانه‌هایی است برای هر شکیبای بسیار سپاسگزار. (19) | فَقالوا رَبَّنا باعِد بَينَ أَسفارِنا وَظَلَموا أَنفُسَهُم فَجَعَلناهُم أَحاديثَ وَمَزَّقناهُم كُلَّ مُمَزَّقٍ ۚ إِنَّ في ذٰلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبّارٍ شَكورٍ | 34:19 |
| ابلیس گمان خود را درباره آنان به حقیقت رساند؛ پس همگی جز گروهی از مؤمنان از او پیروی کردند. (20) | وَلَقَد صَدَّقَ عَلَيهِم إِبليسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعوهُ إِلّا فَريقًا مِنَ المُؤمِنينَ | 34:20 |
| او هیچ تسلطی بر آنان نداشت؛ جز برای آنکه روشن کنیم چه کسی به آخرت ایمان دارد و چه کسی درباره آن در تردید است. و پروردگار تو بر هر چیزی نگهبان است. (21) | وَما كانَ لَهُ عَلَيهِم مِن سُلطانٍ إِلّا لِنَعلَمَ مَن يُؤمِنُ بِالآخِرَةِ مِمَّن هُوَ مِنها في شَكٍّ ۗ وَرَبُّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ حَفيظٌ | 34:21 |
22 گفتگوی محمّد با مشرکان، مژده‌دهنده و هشداردهنده | ||
| بگو کسانی را که به جای الله می‌پندارید فرا بخوانید. آنان به اندازهٔ ذره‌ای در آسمان‌ها و زمین مالک چیزی نیستند؛ در آن دو هیچ سهمی ندارند و الله در میان آنان هیچ یاوری ندارد. (22) | قُلِ ادعُوا الَّذينَ زَعَمتُم مِن دونِ اللَّهِ ۖ لا يَملِكونَ مِثقالَ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَلا فِي الأَرضِ وَما لَهُم فيهِما مِن شِركٍ وَما لَهُ مِنهُم مِن ظَهيرٍ | 34:22 |
| شفاعت نزد او سودی ندارد، مگر برای کسی که به او اجازه داده باشد. تا آن‌گاه که ترس از دل‌هایشان زدوده شود، می‌گویند پروردگارتان چه گفت؟ می‌گویند سخن حق را گفت؛ و او بلندمرتبه و بزرگ است. (23) | وَلا تَنفَعُ الشَّفاعَةُ عِندَهُ إِلّا لِمَن أَذِنَ لَهُ ۚ حَتّىٰ إِذا فُزِّعَ عَن قُلوبِهِم قالوا ماذا قالَ رَبُّكُم ۖ قالُوا الحَقَّ ۖ وَهُوَ العَلِيُّ الكَبيرُ | 34:23 |
| بگو چه کسی از آسمان‌ها و زمین به شما روزی می‌دهد؟ بگو الله. و بی‌تردید، یا ما بر هدایت هستیم یا شما، یا در گمراهی آشکاریم. (24) | قُل مَن يَرزُقُكُم مِنَ السَّماواتِ وَالأَرضِ ۖ قُلِ اللَّهُ ۖ وَإِنّا أَو إِيّاكُم لَعَلىٰ هُدًى أَو في ضَلالٍ مُبينٍ | 34:24 |
| بگو شما دربارهٔ گناهانی که ما مرتکب شده‌ایم بازخواست نمی‌شوید و ما نیز دربارهٔ کارهایی که شما انجام می‌دهید بازخواست نمی‌شویم. (25) | قُل لا تُسأَلونَ عَمّا أَجرَمنا وَلا نُسأَلُ عَمّا تَعمَلونَ | 34:25 |
| بگو پروردگارمان همهٔ ما را گرد می‌آورد، سپس به حق میان ما داوری می‌کند؛ و او داورِ گشاینده و داناست. (26) | قُل يَجمَعُ بَينَنا رَبُّنا ثُمَّ يَفتَحُ بَينَنا بِالحَقِّ وَهُوَ الفَتّاحُ العَليمُ | 34:26 |
| بگو کسانی را که شریکانی برای او قرار داده‌اید به من نشان دهید. هرگز چنین نیست؛ بلکه او اللهِ شکست‌ناپذیر و حکیم است. (27) | قُل أَرونِيَ الَّذينَ أَلحَقتُم بِهِ شُرَكاءَ ۖ كَلّا ۚ بَل هُوَ اللَّهُ العَزيزُ الحَكيمُ | 34:27 |
| ما تو را برای همهٔ مردم نفرستادیم، مگر آنکه مژده‌دهنده و هشداردهنده باشی؛ ولی بیشتر مردم نمی‌دانند. (28) | وَما أَرسَلناكَ إِلّا كافَّةً لِلنّاسِ بَشيرًا وَنَذيرًا وَلٰكِنَّ أَكثَرَ النّاسِ لا يَعلَمونَ | 34:28 |
29 وعده چه زمانی، نه عقب می‌مانید و نه جلو، گفتگوی دوزخیان | ||
| و می‌گویند: اگر راست می‌گویید، این وعده چه زمانی خواهد بود؟ (29) | وَيَقولونَ مَتىٰ هٰذَا الوَعدُ إِن كُنتُم صادِقينَ | 34:29 |
| بگو: زمان مقرر شما روزی است که نه ساعتی از آن عقب می‌مانید و نه جلو می‌افتید. (30) | قُل لَكُم ميعادُ يَومٍ لا تَستَأخِرونَ عَنهُ ساعَةً وَلا تَستَقدِمونَ | 34:30 |
| و کسانی که کافر شدند گفتند: ما هرگز به این قرآن و نیز به کتاب‌های پیش از آن ایمان نمی‌آوریم. و اگر ستمکاران را ببینی، هنگامی که در پیشگاه پروردگارشان بازداشت شده‌اند، در حالی که هر یک سخن دیگری را به سوی او بازمی‌گرداند، مستضعفان به مستکبران می‌گویند: اگر شما نبودید، ما ایمان می‌آوردیم. (31) | وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لَن نُؤمِنَ بِهٰذَا القُرآنِ وَلا بِالَّذي بَينَ يَدَيهِ ۗ وَلَو تَرىٰ إِذِ الظّالِمونَ مَوقوفونَ عِندَ رَبِّهِم يَرجِعُ بَعضُهُم إِلىٰ بَعضٍ القَولَ يَقولُ الَّذينَ استُضعِفوا لِلَّذينَ استَكبَروا لَولا أَنتُم لَكُنّا مُؤمِنينَ | 34:31 |
| در پاسخ ایشان، مستکبران به مستضعفان می‌گویند: آیا ما شما را از هدایت بازداشتیم، پس از آنکه هدایت به سراغتان آمد؟ بلکه خود شما گناهکار بودید. (32) | قالَ الَّذينَ استَكبَروا لِلَّذينَ استُضعِفوا أَنَحنُ صَدَدناكُم عَنِ الهُدىٰ بَعدَ إِذ جاءَكُم ۖ بَل كُنتُم مُجرِمينَ | 34:32 |
| مستضعفان به مستکبران می‌گویند: نه، بلکه نیرنگ و فریب شما در شب و روز بود؛ همان‌گاه که به ما فرمان می‌دادید به الله کافر شویم و برای او شریکانی قرار دهیم. و هنگامی که عذاب را می‌بینند، پشیمانی خود را پنهان می‌کنند. و بر گردن کسانی که کافر شدند، غل و زنجیر می‌نهیم. آیا جز در برابر آنچه انجام می‌دادند، کیفر داده می‌شوند؟ (33) | وَقالَ الَّذينَ استُضعِفوا لِلَّذينَ استَكبَروا بَل مَكرُ اللَّيلِ وَالنَّهارِ إِذ تَأمُرونَنا أَن نَكفُرَ بِاللَّهِ وَنَجعَلَ لَهُ أَندادًا ۚ وَأَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمّا رَأَوُا العَذابَ وَجَعَلنَا الأَغلالَ في أَعناقِ الَّذينَ كَفَروا ۚ هَل يُجزَونَ إِلّا ما كانوا يَعمَلونَ | 34:33 |
34 ثروتمندان و رفاه‌زدگان، دارایی‌ها و فرزندانتان، بهترین روزی‌دهندگان | ||
| ما هیچ هشداردهنده‌ای به شهری نفرستادیم، مگر آنکه ثروتمندان و رفاه‌زدگان آن گفتند: ما به آنچه شما برای آن فرستاده شده‌اید، کافریم. (34) | وَما أَرسَلنا في قَريَةٍ مِن نَذيرٍ إِلّا قالَ مُترَفوها إِنّا بِما أُرسِلتُم بِهِ كافِرونَ | 34:34 |
| و گفتند: ما از دارایی و فرزندان بیشتری برخورداریم و ما عذاب نخواهیم شد. (35) | وَقالوا نَحنُ أَكثَرُ أَموالًا وَأَولادًا وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ | 34:35 |
| بگو: بی‌تردید پروردگار من روزی را برای هر کس بخواهد فراخ می‌کند و برای هر کس بخواهد تنگ می‌گرداند؛ اما بیشتر مردم نمی‌دانند. (36) | قُل إِنَّ رَبّي يَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن يَشاءُ وَيَقدِرُ وَلٰكِنَّ أَكثَرَ النّاسِ لا يَعلَمونَ | 34:36 |
| دارایی‌ها و فرزندانتان چیزی نیستند که شما را به ما نزدیک کنند؛ مگر کسانی که ایمان آورده و کار شایسته انجام داده‌اند. آنان به سبب اعمالی که انجام داده‌اند، پاداشی دوچندان خواهند داشت و در غرفه‌های بهشتی، در امنیت و آرامش خواهند بود. (37) | وَما أَموالُكُم وَلا أَولادُكُم بِالَّتي تُقَرِّبُكُم عِندَنا زُلفىٰ إِلّا مَن آمَنَ وَعَمِلَ صالِحًا فَأُولٰئِكَ لَهُم جَزاءُ الضِّعفِ بِما عَمِلوا وَهُم فِي الغُرُفاتِ آمِنونَ | 34:37 |
| و کسانی که برای بی‌اثر کردن آیات ما می‌کوشند، در عذاب حاضر خواهند شد. (38) | وَالَّذينَ يَسعَونَ في آياتِنا مُعاجِزينَ أُولٰئِكَ فِي العَذابِ مُحضَرونَ | 34:38 |
| بگو: بی‌تردید پروردگار من روزی را برای هر کس از بندگانش که بخواهد فراخ می‌کند و برای او تنگ می‌گرداند. و هر چیزی را که انفاق کنید، او جایگزینش خواهد کرد و او بهترین روزی‌دهندگان است. (39) | قُل إِنَّ رَبّي يَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ وَيَقدِرُ لَهُ ۚ وَما أَنفَقتُم مِن شَيءٍ فَهُوَ يُخلِفُهُ ۖ وَهُوَ خَيرُ الرّازِقينَ | 34:39 |
40 پرسش از فرشتگان، واکنش مردم، اعلام خطر الله | ||
| و روزی که همه آنان را گرد می‌آورد، سپس به فرشتگان می‌گوید آیا اینان شما را می‌پرستیدند؟ (40) | وَيَومَ يَحشُرُهُم جَميعًا ثُمَّ يَقولُ لِلمَلائِكَةِ أَهٰؤُلاءِ إِيّاكُم كانوا يَعبُدونَ | 34:40 |
| می‌گویند پاک و منزّهی تو؛ سرپرست ما تویی، نه آنان. بلکه آنان جنّیان را می‌پرستیدند و بیشترشان به آنان ایمان داشتند. (41) | قالوا سُبحانَكَ أَنتَ وَلِيُّنا مِن دونِهِم ۖ بَل كانوا يَعبُدونَ الجِنَّ ۖ أَكثَرُهُم بِهِم مُؤمِنونَ | 34:41 |
| پس امروز هیچ‌یک از شما برای دیگری اختیار سود یا زیانی ندارد و به کسانی که ستم کردند می‌گوییم عذاب آتشی را بچشید که آن را انکار می‌کردید. (42) | فَاليَومَ لا يَملِكُ بَعضُكُم لِبَعضٍ نَفعًا وَلا ضَرًّا وَنَقولُ لِلَّذينَ ظَلَموا ذوقوا عَذابَ النّارِ الَّتي كُنتُم بِها تُكَذِّبونَ | 34:42 |
| و هنگامی که آیات روشن ما بر آنان خوانده می‌شود، می‌گویند این مرد جز آن نیست که می‌خواهد شما را از آنچه پدرانتان می‌پرستیدند بازدارد. و می‌گویند این چیزی جز دروغی ساختگی نیست. و کسانی که کافر شدند، هنگامی که حق نزدشان آمد، گفتند این چیزی جز جادویی آشکار نیست. (43) | وَإِذا تُتلىٰ عَلَيهِم آياتُنا بَيِّناتٍ قالوا ما هٰذا إِلّا رَجُلٌ يُريدُ أَن يَصُدَّكُم عَمّا كانَ يَعبُدُ آباؤُكُم وَقالوا ما هٰذا إِلّا إِفكٌ مُفتَرًى ۚ وَقالَ الَّذينَ كَفَروا لِلحَقِّ لَمّا جاءَهُم إِن هٰذا إِلّا سِحرٌ مُبينٌ | 34:43 |
| ما به آنان کتاب‌هایی نداده بودیم که آنها را مطالعه کنند و پیش از تو نیز هیچ هشداردهنده‌ای برای آنان نفرستاده بودیم. (44) | وَما آتَيناهُم مِن كُتُبٍ يَدرُسونَها ۖ وَما أَرسَلنا إِلَيهِم قَبلَكَ مِن نَذيرٍ | 34:44 |
| کسانی که پیش از آنان بودند نیز پیامبران را تکذیب کردند، در حالی که اینان حتی به یک‌دهم آنچه به پیشینیان داده بودیم نرسیده بودند. با این حال پیامبران مرا تکذیب کردند. پس کیفر من چگونه بود؟ (45) | وَكَذَّبَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم وَما بَلَغوا مِعشارَ ما آتَيناهُم فَكَذَّبوا رُسُلي ۖ فَكَيفَ كانَ نَكيرِ | 34:45 |
46 دو نفره یا به‌تنهایی برای الله قیام کنید، اگر گمراه شوم، اگر هدایت یابم | ||
| بگو: من فقط شما را به یک چیز اندرز می‌دهم: دو نفره یا به‌تنهایی برای الله قیام کنید، سپس بیندیشید. یار و همراه شما دیوانه نیست؛ او فقط برای شما هشداردهنده‌ای است که پیش از فرارسیدن عذابی سخت آمده است. (46) | قُل إِنَّما أَعِظُكُم بِواحِدَةٍ ۖ أَن تَقوموا لِلَّهِ مَثنىٰ وَفُرادىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّروا ۚ ما بِصاحِبِكُم مِن جِنَّةٍ ۚ إِن هُوَ إِلّا نَذيرٌ لَكُم بَينَ يَدَي عَذابٍ شَديدٍ | 34:46 |
| بگو: هر مزدی که از شما خواسته‌ام، برای خودتان باشد. پاداش من فقط بر عهدهٔ الله است و او بر هر چیزی گواه است. (47) | قُل ما سَأَلتُكُم مِن أَجرٍ فَهُوَ لَكُم ۖ إِن أَجرِيَ إِلّا عَلَى اللَّهِ ۖ وَهُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ شَهيدٌ | 34:47 |
| بگو: پروردگار من حق را فرو می‌افکند؛ او دانای همهٔ نهان‌هاست. (48) | قُل إِنَّ رَبّي يَقذِفُ بِالحَقِّ عَلّامُ الغُيوبِ | 34:48 |
| بگو: حق آمد و باطل نه می‌تواند چیزی را از نو آغاز کند و نه آن را بازگرداند. (49) | قُل جاءَ الحَقُّ وَما يُبدِئُ الباطِلُ وَما يُعيدُ | 34:49 |
| بگو: اگر گمراه شوم، زیان گمراهی‌ام فقط به خودم می‌رسد؛ و اگر هدایت یابم، به سبب وحی‌ای است که پروردگارم به من می‌کند. بی‌گمان او شنوا و نزدیک است. (50) | قُل إِن ضَلَلتُ فَإِنَّما أَضِلُّ عَلىٰ نَفسي ۖ وَإِنِ اهتَدَيتُ فَبِما يوحي إِلَيَّ رَبّي ۚ إِنَّهُ سَميعٌ قَريبٌ | 34:50 |
51 راه گریز، ایمان آوردیم، کفر ورزیده بودند | ||
| و اگر ببینی هنگامی را که هراسان می‌شوند، در حالی که هیچ راه گریزی ندارند و از جایی نزدیک گرفتار می‌شوند. (51) | وَلَو تَرىٰ إِذ فَزِعوا فَلا فَوتَ وَأُخِذوا مِن مَكانٍ قَريبٍ | 34:51 |
| و می‌گویند: به آن ایمان آوردیم. اما چگونه می‌توانند از جایی دور به ایمان دست یابند؟ (52) | وَقالوا آمَنّا بِهِ وَأَنّىٰ لَهُمُ التَّناوُشُ مِن مَكانٍ بَعيدٍ | 34:52 |
| آنان پیش‌تر به آن کفر ورزیده بودند و دربارهٔ امور پنهان، از جایی دور و بدون آگاهی سخن می‌گفتند.(53) | وَقَد كَفَروا بِهِ مِن قَبلُ ۖ وَيَقذِفونَ بِالغَيبِ مِن مَكانٍ بَعيدٍ | 34:53 |
54 تردیدی سخت و نگران‌کننده | ||
| میان آنان و آنچه آرزو دارند جدایی افکنده می‌شود، همان‌گونه که پیش‌تر با هم‌کیشانشان چنین شد؛ زیرا آنان در تردیدی سخت و نگران‌کننده بودند. (54) | وَحيلَ بَينَهُم وَبَينَ ما يَشتَهونَ كَما فُعِلَ بِأَشياعِهِم مِن قَبلُ ۚ إِنَّهُم كانوا في شَكٍّ مُريبٍ | 34:54 |