034-025-045-سبأ

« Back to Glossary Index
بگو از شما نمی پرسند که من که پیغمبر هستم و پیروان جدی من، چه گناهی و یا چرا گناه کردیم و از ما نیز نمی پرسند، شماها چه گناهی و چرا گناه کرده اید (آیا اکثر مسلمانان به این مطالب قرآن توجه دارند؟ و آیا اعتقاد اکثر مسلمانان درباره پیغمبر و امام خلاف این تذکرات قرآن نیست؟) (۲۵)
قُل لا تُسأَلونَ عَمّا أَجرَمنا وَلا نُسأَلُ عَمّا تَعمَلونَ

بگو: شما دربارهٔ گناهان ما بازخواست نمی‌شوید و ما دربارهٔ اعمال شما بازخواست نمی‌شویم.

قُل لا تُسأَلونَ عَمّا أَجرَمنا

بگو: شما دربارهٔ آنچه ما مرتکب شده‌ایم، بازخواست نمی‌شوید.

قُل: ریشهٔ «ق‌و‌ل»؛ فعل امر، دوم‌شخص مفرد مذکر؛ بگو.
لا: حرف نفی؛ برای نفی فعل مضارع؛ نه، نمیـ.
تُسأَلونَ: ریشهٔ «س‌أ‌ل»؛ فعل مضارع مجهول، دوم‌شخص جمع مذکر، مرفوع با ثبوت نون؛ بازخواست می‌شوید، مورد پرسش قرار می‌گیرید.
عَمّا: ترکیب «عن» و «ما»؛ «عن» حرف جر و «ما» اسم موصول؛ دربارهٔ آنچه، از آنچه.
أَجرَمنا: ریشهٔ «ج‌ر‌م»؛ فعل ماضی، اول‌شخص جمع؛ گناه کردیم، مرتکب جرم شدیم.


وَلا نُسأَلُ عَمّا تَعمَلونَ

و ما دربارهٔ آنچه شما انجام می‌دهید، بازخواست نمی‌شویم.

وَ: حرف عطف؛ و.
لا: حرف نفی؛ برای نفی فعل مضارع؛ نه، نمیـ.
نُسأَلُ: ریشهٔ «س‌أ‌ل»؛ فعل مضارع مجهول، اول‌شخص جمع، مرفوع؛ بازخواست می‌شویم، مورد پرسش قرار می‌گیریم.
عَمّا: ترکیب «عن» و «ما»؛ «عن» حرف جر و «ما» اسم موصول؛ دربارهٔ آنچه، از آنچه.
تَعمَلونَ: ریشهٔ «ع‌م‌ل»؛ فعل مضارع، دوم‌شخص جمع مذکر، مرفوع با ثبوت نون؛ انجام می‌دهید، عمل می‌کنید.

Nach oben scrollen