034-052-045-سبأ

« Back to Glossary Index
در آنزمان خواهند گفت، به پیغام الله ایمان آوردیم، ولی چنان از دنیا و راه آن دور شده اند که دیگر دسترسی به آن ایمان، مفيد و صحیح نخواهد بود (۵۲)
وَقالوا آمَنّا بِهِ وَأَنّىٰ لَهُمُ التَّناوُشُ مِن مَكانٍ بَعيدٍ

گفتند: «به آن ایمان آوردیم.» اما چگونه می‌توانند از جایی دور به آن دسترسی پیدا کنند؟

وَقالوا آمَنّا بِهِ

گفتند: «به آن ایمان آوردیم.»

وَقالوا
ریشه: ق‌و‌ل؛ فعل ماضی، سوم‌شخص جمع مذکر، همراه با واو عطف؛ معنی: و گفتند.

آمَنّا
ریشه: أ‌م‌ن؛ فعل ماضی از باب إفعال، صیغهٔ اول‌شخص جمع؛ معنی: ایمان آوردیم، باور کردیم.

بِهِ
«بِـ»: حرف جر؛ «هِ»: ضمیر پیوستهٔ سوم‌شخص مفرد مذکر؛ معنی: به آن، به او.


وَأَنّىٰ لَهُمُ التَّناوُشُ مِن مَكانٍ بَعيدٍ

اما چگونه می‌توانند از جایی دور به آن دسترسی پیدا کنند؟

وَأَنّىٰ
«وَ»: حرف عطف؛ «أَنّىٰ»: اسم استفهام؛ معنی: و چگونه؟ از کجا؟ در اینجا: چگونه ممکن است؟

لَهُمُ
«لِـ»: حرف جر؛ «هُم»: ضمیر پیوستهٔ سوم‌شخص جمع مذکر؛ معنی: برای آنان، آنان را.

التَّناوُشُ
ریشه: ن‌و‌ش؛ مصدر، از باب تفاعل؛ معنی: دسترسی یافتن، گرفتن، به دست آوردن. در این آیه، منظور دسترسی به ایمان یا پذیرش حق پس از پایان فرصت است.

مِن
حرف جر؛ معنی: از.

مَكانٍ
ریشه: ک‌و‌ن؛ اسم، نکره و مجرور به «مِن»؛ معنی: مکان، جایگاه.

بَعيدٍ
ریشه: ب‌ع‌د؛ صفت، نکره و مجرور، وابسته به «مَكانٍ»؛ معنی: دور.

Nach oben scrollen